Ο Αντώνης Βαρδής, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης – χαρακτηρισμός που ποτέ δεν αποδέχτηκε – δεν είναι πια μαζί μας!
Ο Αντώνης Βαρδής είχε μάθει να παλεύει για να ζήσει, αλλά αυτή την φορά δεν τα κατάφερε. «Έφυγε» χτυπημένος από την επάρατο νόσο, στα 66 του χρόνια. Ξεγέλασε μια φορά το θάνατο, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά αυτή την φορά δεν είχε την δύναμη.
«Έφυγε» έχοντας γευτεί πολλές ευτυχισμένες στιγμές και μας άφησε μια σειρά από εκπληκτικά τραγούδια, τραγούδια που έγιναν κλασικά, τραγούδια που έχουν σιγοτραγουδήσει σχεδόν όλοι.
Ποιος δεν έχει τραγουδήσει έστω και μια φορά στη ζωή του, το «Σχήμα λόγου» ή αν προτιμάτε το «Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα»;
Τα πρώτα του βήματα
Η σχέση του Αντώνη Βαρδή με την μουσική ήταν καρμική. Από τα έξι του κιόλας χρόνια, είχε την τύχη να γνωρίσει τα ιερά τέρατα της εποχής, όπως τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Γιώργο Ζαμπέτα και την Ρένα Ντάλια. Το ραντεβού δόθηκε στο κέντρο «Φαληρικό», εκεί που ο Αντώνης Βαρδής τραγούδησε για πρώτη φορά.
Το 1954 έγινε βοηθός του αείμνηστου Μανώλη Χιώτη, στη «Γωνιά της Αθήνας», στην Πλάκα. Ήταν μόλις 8 ετών, αλλά δεν φοβόταν την δουλειά.
Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, έζησε μέσα στην φτώχεια και ήθελε να βοηθήσει την μητέρα του και τον ετεροθαλή αδερφό του, τον Χρήστο Δείξιμο, πατέρα του Κώστα Δόξα και του Άκη Δείξιμου.
Έκανε πολλές δουλειές για να επιβιώσει. Εργάστηκε σε ψιλικατζίδικο, σε βενζινάδικο, έγινε βοηθός υδραυλικού, όργωσε τις θάλασσες ως ναυτικός. Ποτέ δεν είπε όχι στην δουλειά.
Η ευαισθησία του, όμως, καθώς και ο ερωτισμός του έπρεπε να βρουν τρόπο να εκφραστούν και δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος από το να γράφει τραγούδια, στίχους και μουσική, χωρίς να γνωρίζει ούτε μια νότα. Ήταν αυτοδίδακτος. Ήταν ταλέντο.
Το 1965 δημιούργησε μαζί με τους φίλους του το συγκρότημα «Vickings» με το οποίο γνώρισε επιτυχία.
Από το 1969 μέχρι και το 1981 εμφανίστηκε σε μπουάτ και συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα, τόσο στο χώρο του τραγουδιού όσο και της σύνθεσης, όπως τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Τάκη Σούκα, τον Θανάση Πολυκανδριώτη, τον Δήμο Μούτση, τον Γιάννη Σπανό, τον Λουκιανό Κελαιδώνη, τον Μάνο Λοίζο, τον Λάκη Καρνέζη, τον Γιώργο Νταλάρα, την Χαρούλα Αλεξίου, τον Γιάννη Πάριο, τον Μανώλη Μητσιά , την Βίκυ Μοσχολιού, την Δήμητρα Γαλάνη, τον Αντώνη Καλογιάννη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Άννα Βίσση, τον Δημήτρη Ψαριανό, με τους αδελφούς Τζαβάρα, τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, τον Νίκο Ξυλούρη, την Μαρίζα Κώχ, την Μαρία Δημητριάδη, τον Κωστή Χρήστου, την Τάνια Τσανακλίδου κ.ά.
Χρυσές συνεργασίες, που άφησαν εποχή και του έδωσαν ώθηση όχι απλά να ξετυλίξει το ταλέντο του, αλλά να κατακτήσει την κορυφή. Το 1973 έλαβε μέρος σε διαγωνισμό για σύνθεση τραγουδιού και κέρδισε το β΄ βραβείο. Το τραγούδι ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας.
Τρία χρόνια αργότερα, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να κάνει τον πρώτο του ολοκληρωμένο δίσκο. Συνέθεσε και ερμήνευσε τα τραγούδια για τον δίσκο «Οραματίζομαι».
Από εκεί και πέρα μπήκε το νερό στο αυλάκι. Ο Αντώνης Βαρδής έγραψε και έδωσε μεγάλα τραγούδια σε μεγάλους καλλιτέχνες!
Το «Φεύγω» που έχει και την υπογραφή της Χάρις Αλεξίου έγινε ύμνος για πολλές γενιές… Ένα τραγούδι με σκληρό στίχο και ταυτόχρονα με τόση ευαισθησία. Ένα παιχνίδι στίχου μουσικής από αυτά που ήξερε να κάνει ο Αντώνης Βαρδής.
Η λίστα των συνεργασιών του είναι ατέλειωτη, από τον ανεπανάληπτο Στέλιο Καζαντζίδη μέχρι την Άννα Βίσση και τον Σάκη Ρουβά.
Ο Αντώνης Βαρδής δεν φόρεσε παρωπίδες… Έδωσε τραγούδια ακόμα και σε εκείνους που δεν ανήκαν σε αυτόν που θα χαρακτήριζαν έντεχνο χώρο. Ο Αντώνης Βαρδής έγραφε για όλους εκείνους που πίστευε και τα τραγούδια του γίνονταν μεγάλες επιτυχίες.
Και δεν έδινε μόνο τραγούδια σε άλλους, αλλά έγραφε και για τον εαυτό του! Και η μια επιτυχία ερχόταν μετά την άλλην…
Τα τραγούδια του Αντώνη Βαρδή αγαπήθηκαν γιατί είχαν ένα σπάνιο χαρακτηριστικό: περιέγραφαν μεγάλες αλήθειες.
Ήταν τραγούδια γραμμένα από την ζωή για την ζωή! Μπορεί να φαίνεται λυρικό, αλλά αυτό ακριβώς ήταν.
Και όταν ο γιος του, Γιάννης Βαρδής, μπήκε στην δισκογραφία, εκείνος στάθηκε στο πλευρό του και τον βοήθησε. Του άνοιξε τις πόρτες και ο Γιάννης τον σεβάστηκε απόλυτα, δεν ήθελε να τον ξεπεράσει, δεν ήθελε να γίνει κάτι μεγαλύτερο από εκείνον, όπως παραδέχθηκε και σε συνέντευξή του. Το ντουέτο «Οικογενειακή Υπόθεση» έσπασε κάθε ρεκόρ και ο δίσκος έγινε χρυσός.
Ο Αντώνης Βαρδής τότε έλεγε…
Και δεν ήταν μόνο αυτό το τραγούδι! Ποιος δεν είχε συγκινηθεί με το τραγούδι «Τα καλύτερά μας χρόνια» σε στίχους του Βασίλη Γιαννόπουλου;
Μεγάλα τραγούδια γραμμένα από μια ευαίσθητη ψυχή…
Η προσωπική ζωή
Ο Αντώνης Βαρδής δεν υπήρξε ποτέ από εκείνους τους ανθρώπους που «πουλούσαν» τη ζωή του στα περιοδικά και στις εφημερίδες.
Δεν υπήρξε ποτέ από εκείνους που κυνηγούσαν τις συνεντεύξεις και τις κοσμικές εμφανίσεις. Παντρεύτηκε δύο φορές, πήρε δύο διαζύγια και απέκτησε δύο παιδιά, τον Γιάννη και την Καλλιστώ.
Δεν έδωσε, όμως, ποτέ λαβή για σχόλια.
Ακόμα και τις περιπέτειες της υγείας του, τις πέρασε με αξιοπρέπεια. ‘Όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 τον «χτύπησε» η νόσος, το αντιμετώπισε παλικαρίσια και ήταν μόλις 42 ετών. Στις σπάνιες συνεντεύξεις του μετά από χρόνια, έλεγε: «Νομίζω πως όταν ο άνθρωπος αρρωστήσει από μια σοβαρή ασθένεια, δύο πράγματα μπορούν να συμβούν. Ή να τον πάρει από κάτω ή να το παλέψει. Εγώ ήμουν τυχερός. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου παλικάρι. Όταν ξαφνικά έμαθα πως πρέπει να χειρουργηθώ, γιατί είχα καρκίνο, είπα: Ό, τι προκύψει. Μία νύχτα μόνο πριν πάω στο νοσοκομείο συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ σοβαρή η ασθένειά μου. Έκλαψα, ήρθε σε φλας μπακ όλη μου η ζωή. Είπα πως ό, τι είναι να γίνει, θα γίνει». Δεν μπορούσα να κάνω τίποτε. Ήταν οι γιατροί και ο Θεός».
Ο Αντώνης Βαρδής τα κατάφερε την πρώτη φορά αλλά όχι την δεύτερη. Όλα πήγαιναν καλά! Η καριέρα του πήγαινε από το καλό στο καλύτερο, τα τραγούδια του σημείωναν μεγάλη επιτυχία μέχρι και τις αρχές του 2013.
Ο Αντώνης Βαρδής διεγνώσθη με κακοήθη όγκο στο κεφάλι. Πήγε στο εξωτερικό, υπεβλήθη στις κατάλληλες θεραπείες, έκανε επέμβαση και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, έστειλε το δικό του μήνυμα μέσα από την προσωπική του σελίδα στο Facebook:
«Φιλαράκια μου, εύχομαι σε όλους μας να κάνουμε καλή Ανάσταση. Εμείς γυρίσαμε από το Αννόβερο της Γερμανίας, πήγαν όλα καλά και θα κάνουμε όλη η οικογένεια Ανάσταση στο σπίτι μας. Στο Αννόβερο τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα γιατί εκτός από το πρόβλημα μου, γνώρισα πολλές οικογένειες Ελλήνων, να περιμένουν με μάτια βουρκωμένα ένα θαύμα από το Θεό και από τους πολύ έμπειρους γιατρούς, για τους δικούς τους ανθρώπους. Μερικές φορές ξεχάστηκα και αποκόπηκα από το δικό μου πρόβλημα όταν μιλούσα με τους γονείς και συγγενείς του 15χρονου από την Πάτρα, του 10χρονου από το Μεσολόγγι, του 19χρονου από την Κρήτη, της 4χρονης από τη Θεσσαλονίκη, της 13χρονης Σαρακατσάνισσας …και των υπολοίπων που ήταν εκεί. Μια συζήτηση καθημερινή που περίμενες με αγωνία να ακούσεις κάτι αισιόδοξο, ότι όλα πήγαν καλά. Εύχομαι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που γνώρισα εκεί να γυρίσουν ευτυχισμένοι και να κάνουν καλή Ανάσταση έστω και μακροπρόθεσμα να έχουν ψυχική ανάσταση. Θέλω να ευχαριστήσω όσους φίλους μου ενδιαφέρθηκαν και προσευχήθηκαν για εμένα να γίνω γρήγορα καλά και να γυρίσω στο σπίτι μου. Σας ευχαριστώ όλους πολύ. Υγεία και χαρά για εσάς και τις οικογένειες σας».
Σχεδόν ένα χρόνο μετά την επέμβαση, ο γιος του, Γιάννης, αποκάλυψε πως ήταν η εικόνα του πατέρα του: «Έχει παραλύσει η δεξιά του πλευρά. Δεν περπατάει».
Ο Αντώνης Βαρδής νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο, γιατί η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Μπήκε στην εντατική και λίγες ημέρες αργότερα πήρε εξιτήριο. Έδωσε μεγάλη μάχη, την κέρδισε αλλά έχασε τον πόλεμο.
«Έφυγε» ενώ θα μπορούσε να προσφέρει πολλά ακόμα στη μουσική! Μας κληροδότησε όμως, μερικά από τα μεγαλύτερα τραγούδια, που θέλουμε να τα ακούμε ξανά και ξανά.
Καλό ταξίδι!
