Στα 36 της η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αποδεικνύει πως το βαρύ επίθετό της δεν εμπόδισε τις δημιουργικές εκρήξεις του μυαλού της. Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου διηγήθηκε στο Hello ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα εφηβικά της χρόνια στο σχολείο.
– Ποιο ήταν το μεγαλύτερο «χουνέρι» που έκανες στους γονείς σου;
«Δεν είχα πάει για δέκα συνεχόμενες ημέρες στο σχολείο. Και δεν το είχε καταλάβει κανείς. Πηγαίναμε στην Αβάνα στο Χαλάνδρι και αράζαμε από το πρωί ως το απόγευμα. Μέχρι που κάποια στιγμή τηλεφώνησαν και ρώτησαν: “Συγγνώμη, η Μαρία Ελένη άλλαξε σχολείο;” Ένα άλλο κορυφαίο που έκανα κάποια Πρωταπριλιά, όταν ήμουν στο λύκειο, είναι ότι τηλεφώνησα στον πατέρα μου και του είπα ότι μας πυροβόλησαν στον δρόμο. Ο μπαμπάς το πίστεψε. Έφτασα στο σχολείο και βρήκα την αστυνομία. Είχε κινητοποιήσει τους πάντες».
– Σε τιμωρούσαν για όσα έκανες;
«Δυστυχώς. Μπορεί να φώναζαν λίγο αλλά δεν με τιμωρούσαν. Γινόταν απλώς μια έκρηξη. Εμένα, ξέρεις, με ενοχλεί – σήμερα που το σκέφτομαι- το ότι δεν μου έβαζαν όρια. Όλα τα παιδιά θέλουν τα όρια τους κι εγώ δεν τα είχα».
– Αναμετρήθηκες και με τα όριά σου;
«Έκανα πράγματα ακραία, ζούσα όπως ήθελα. Και κάποια στιγμή, γύρω στα 23 μου, αποφάσισα ότι δε μου λέει τίποτα όλος αυτός ο τρόπος ζωής, και οι ανούσιες, κοσμικές έξοδοι. Άρχισα γιόγκα, πήγα να μείνω στο Πόρτο Ράφτη κοντά στη φύση, ξεκίνησα τη χορτοφαγία, άρχισα να διαβάζω. Ένιωσα ένα τεράστιο κενό και ήθελα να με ισορροπήσω και να εξελιχθώ. 13 ολόκληρα χρόνια ζω έτσι, είναι πλέον θεωρίας ζωής για μένα. Επίσης δεν παίρνω φάρμακα. Μόνος ομοιοπαθητικά και όταν είμαι άρρωστη καταφεύγω σε κρεμμύδια, σκόρδα, λεμόνια, θυμάρι που ρίχνει τον πυρετό, τσάι του βουνού».
Στη συνέχεια μίλησε για τη μητέρα της Ζωή Λάσκαρη. Παιδί της μαμάς ή του μπαμπά;
«Τώρα πλέον και των δύο. Παλιότερα της μαμάς. Ήταν πιο αυστηρή αλλά ήμασταν πολύ δεμένες. Με έπαιρνε πάντα μαζί της. Δεν πήγαινα στο δημοτικό καμιά φορά, γιατί είχα ξενυχτίσει μαζί της στον Ηριδανό. Ο μπαμπάς έλεγε: Που το τρέχεις το παιδι κι εκείνη απαντούσε: Το παιδί πρέπει να τα δει όλα».
Επίσης αναφέρθηκε και στην αδερφή της Μάρθα Κουτουμάνου και την ανηψιά της Ζένια Μπονάτσου. «Μετά το θάνατο του Βλάσση, της πήρε χρόνια να μπορέσει να ισορροπήσει. Δεν έχει εκφραστεί, η Μάρθα, με κάποιο δημιουργικό τρόπο. Από την άλλη, τη Ζένια την έπαιρνα παντού μαζί μου: χορό, ντραμς… Ήθελε βλέπεις, να κάνει ότι έκανα. Οι θείες εξάλλου, είναι εκείνες που πάντα ξεσηκώνουν».
