Η Μαρία Εκμετσιόγλου, μια έντονη τηλεοπτική παρουσία στο τομέα της μαγειρικής, με Πολίτικες ρίζες αλλά και μια μεγάλη καριέρα στη Τουρκία, είναι μια γυναίκα που έχει περάσει πολλά στη ζωή της. Δυο διαζύγια αλλά και πολλούς θανάτους. Σε συνέντευξή της στο «ΕΓΩ» μιλάει για το γάμο της αλλά και το χωρισμό της από τον επί 17 χρόνια σύζυγός της, Τουρκοκρητικής καταγωγής, που είχε όμως κάνει τη ζωή της,ανυπόφορη από τη ζήλια.
Είναι δύσκολο όταν τελειώνουν τα παραμύθια;
«Βέβαια. Αν βάλεις μεγάλη ποσότητα μαστίχας σε ένα φαγητό, ενώ αρχικά έχει ωραία γεύση, στο τέλος θα σου αφήσει μια πικρία στο στόμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τον έρωτα. Ξεκινάει με πολλή γλύκα, αλλά όταν τελειώνει το παραμύθι, σου αφήνει μια πίκρα».
Πως χωρίσατε;
«Χωρίς καβγάδες. Δώσαμε τα χέρια και είπαμε «τελείωσε». Δεν άντεξα την πίεση. Δεν μπορούσα να ζω με ένα ζηλιάρη άνθρωπο δίπλα μου. Είχε καταλάβει ότι δεν είχα αντοχές να αντέχω την καταπίεση».
Πότε αποφάσισες να φύγεις;
«Συνέβη έπειτα από μια επέμβαση που έκανα. Είχα καταπιεστεί πάρα πολύ. Όσο μεγάλωνε η φήμη μου στη Τουρκία τόσο πιο έντονα ήταν τα συναισθήματα ζήλιας που είχε, αν και εκείνος ήταν εξαιρετικά επιτυχημένος επαγγελματίας. Ήταν ναυπηγός. Όμως δεν μπορούσε να διαχειριστεί τη θέρμη με την οποία με αγκάλιασε ο κόσμος την εκπομπή που έκανα. Όταν μια τουρκική εφημερίδα έγραψε για μένα «Ο ζωντανός μύθος της πόλης» αισθάνθηκα υπερβολική ζήλια από την πλευρά του. Δεν μπορώ να καταπιεστώ. Σκάω. Δεν ήμουν πια ευτυχισμένη, χαρούμενη και γελαστή, σε σημείο που οι γιοί μου, οι οποίοι τον λάτρευαν αφού ζούσαμε χρόνια μαζί μου είπαν «αφού δεν είσαι ευτυχισμένη να χωρίσεις».
Μιλήσατε έκτοτε;
«Όχι. Αν μιλούσαμε, ίσως στεναχωρούσε ο ένας τον άλλο. Ίσως έβγαιναν συναισθήματα πικρίας».
