Η Λένα Μαντά είναι σαν ένα βιβλίο. Δίνει σημασία στο περιεχόμενο και στον απέναντί της την ευκαιρία να το ρουφήξει με τη μια. Μια γυναίκα με χειμαρρώδη λόγο και πληθωρικό ταμπεραμέντο. Πώς νιώθει όμως, που η Wikipedia τη χαρακτηρίζει “συγγραφέα ελαφρών μυθιστορημάτων”;

«Δεν με ενοχλεί. Απλώς περίμενα ότι μια ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια, θα είχε περισσότερα τεκμηριωμένα στοιχεία, πριν βιαστεί να βάλει μια ταμπέλα. Παρόλα αυτά, δεν θεωρώ ότι αυτό ακριβώς είναι τα βιβλία μου. Έχουν βιαστεί να με χαρακτηρίσουν, ενδεχομένως άνθρωποι που δεν τα έχουν διαβάσει. Σίγουρα, υπάρχει έντονο το αισθηματικό στοιχείο, αλλά αυτή είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή. Τα περισσότερα απ’ αυτά έχουν και κοινωνικές προεκτάσεις», δήλωσε στο “Down Town Κύπρου”.

Όλα αυτά που ακούγονται, κατά καιρούς, για εσάς, σας πληγώνουν; – See more at: http://like.philenews.com/el-gr/people-sunantisis/1478/24840/kapoioi-me-agapoun-gi-afto-pou-kano-kai-kapoioi-agapoun-na-me-misoun#sthash.o1h130HD.dpuf

Όλα αυτά που ακούγονται, κατά καιρούς, για εσάς, σας πληγώνουν;«Στις αρχές, πολύ. Έκλαιγα, κιόλας. Έλεγα: ‘Μα, ποτέ δεν πείραξα κανέναν, γιατί με πειράζουν όλοι’; Θεωρούσα αδικία να μου καταλογίζουν πράγματα που δεν υφίσταντο. Εγώ ποτέ δεν είπα ότι τα βιβλία μου είναι μιας βαριάς κουλτούρας. Γράφω βιβλία που είναι ταξίδια μυαλού και ψυχής. Όταν όμως, άρχισαν οι εκδηλώσεις αγάπης προς το άτομό μου, σε συνδυασμό με τα email που λαμβάνω καθημερινά, από κόσμο που μου λέει ότι τα βιβλία μου αγγίζουν την ψυχή του, ορθώθηκε μέσα μου μια ασπίδα προστασίας. Κατάλαβα ότι δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Εγώ συνεχίζω να κάνω αυτό που έκανα πάντα. Κάποιοι με αγαπούν γι’ αυτό και κάποιοι αγαπούν να με μισούν γι’ αυτό».