Όλοι τη θεωρούν το καλό παιδί της τηλεόρασης, αλλά εκείνη πιστεύει ότι αυτό ίσως είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο. Παραδέχεται ότι οι δυσκολίες την σκλήρυναν και θα είχε γονατίσει, αν επέτρεπε στην ευαισθησία αν την καταλάβει.
Η Πόπη Τσαπανίδου σε πρόσφατη συνέντευξη της μίλησε για το πόσο έχει αλλάξει και εξομολογείται ότι μπορεί να δείχνει επαναστάτρια, αλλά δεν είναι τόσο.
Παλαιότερα δεν έκλαιγε τόσο εύκολα, αλλά πλέον αποφάσισε να αφήσει τον εαυτό της και να μην έχει δεύτερες σκέψεις: «Δεν έκλαιγα εύκολα. Τώρα πια κλαίω. Έχω καταλάβει ότι δεν μετράει τίποτα άλλο παρά μόνο να κάνεις αυτό που θέλεις. Αν νιώσω την ανάγκη να κλάψω, δεν θα ντραπώ καθόλου να το κάνω. Ούτε θα με απασχολήσει τι θα πουν οι άλλοι. ήμουν το μοναδικό στήριγμα των παιδιών μου. Δεν μπορούσα να αμφισβητηθώ. Τώρα πια οι κόρες μου στηρίζονται στα δικά τους πόδια, οπότε έχω το περιθώριο να κάνω ό,τι μου αρέσει».
Όσο για το ρόλο της στην ταινία “Το μικρό ψάρι”: «Μου πήρε πέντε μήνες να το βρω. Πρόβες καθημερινές. Έκανα απαγγελία, το ζούσα, με κοιτούσε ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης και μου έλεγε “πάμε πάλι”. Δεν ξέρω τι σκεφτόταν, μάλλον ότι πόνταρε σε… κουτσό άλογο. Αλλά τελικά θα δείτε το βλέμμα μου να είναι το βλέμμα μιας άλλης».
Μπορεί να δείχνει δυναμική και να δηλώνει ότι τολμάει να κάνει ό,τι της αρέσει, αλλά παραδέχεται στο Εγώ ότι δεν είναι τόσο επαναστάτρια. «Δεν είμαι όμως τόσο επαναστάτρια όσο δείχνω. Να σας το πω απλά: είμαι πεισματάρα, ξεροκέφαλη, εγωίστρια, απαιτητική και τελειομανής».
