Είναι σαν να ήταν μόλις χθες, που στο άκουσμα της είδησης ότι ο Μιχάλης Ασλάνης δεν είναι πια μαζί μας, νιώσαμε ότι δίπλα μας έπεσε βόμβα μεγατόνων. Και δεν ήταν το γεγονός ότι ακόμα ένας πασίγνωστος Έλληνας «έφυγε» αλλά ότι επέλεξε να «φύγει» ένας από τους πιο γλυκούς ανθρώπους.
Ναι! Ο Μιχάλης Ασλάνης ήταν ένας από τους πιο γλυκούς, ευαίσθητους και αξιοπρεπείς ανθρώπους, που γνώρισε ποτέ ο χώρος της μόδας. Και ο Μιχάλης επέλεξε να φύγει τις τελευταίες ημέρες του καλοκαιριού, στις 28 Αυγούστου, «αλυσοδεμένος» με την πίκρα και την θλίψη.
Η πορεία προς την κορυφή
Όταν ο Μιχάλης Ασλάνης άρχιζε την πορεία του, προς την κορυφή, σίγουρα η λύση της αυτοκτονίας δεν ήταν μέσα στα σχέδιά του. Από την σχολή ΒΑΚΑΛΟ μεταπήδησε στα δικά του ατελιέ, βάζοντας την υπογραφή του σε ρούχα που φόρεσε όλη η καλή κοινωνία της Αθήνας. Τα ρούχα του είχαν την δική τους προσωπικότητα και γρήγορα αγαπήθηκαν από τις γυναίκες. Το όνομά του φίγουραρε στα μεγαλύτερα περιοδικά μόδας και στις επιδείξεις του, που μετατρέπονταν σε show, συμμετείχαν μοντέλα της A – List. Συνεργαζόταν με γνωστούς οίκους του εξωτερικού και διοργάνωναν από κοινού επιδείξεις σε μητροπόλεις της μόδας.
Το ταλέντο του Μιχάλη Ασλάνη δεν γνώριζε σύνορα. Τον χαρακτήρισαν εθνικό μας σχεδιαστή και ίσως να μην είχαν άδικο. Ήταν εκείνος που είχε βάλει την υπογραφή του στους πιο λαμπερούς γάμους και στα μεγαλύτερα κοσμικά event. Ήταν εκείνος που σχεδίασε τα ρούχα των εργαζομένων στο Αττικό Μετρό αλλά και στον αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Το όνομα «Ασλάνης» ισοδυναμούσε με έναν από τους μεγαλύτερους οίκους της Ελλάδας.
Και παρά την τεράστια επιτυχία του, ο Μιχάλης Ασλάνης δεν υιοθέτησε ποτέ την συμπεριφορά ενός star. Ήταν πάντα χαμογελαστός και γλυκός, ευγενικός και γενναιόδωρος.
Στην περίφημη βίλα του στη Μύκονο είχαν διοργανωθεί μερικά από τα μεγαλύτερα πάρτι, που έγιναν στο νησί. Πάρτι που πέρασαν στην ιστορία. Και ήταν όλοι εκεί. Συνεργάτες του, μοντέλα, φίλοι του, που «ξεσάλωναν» μέχρι το πρωί ακούγοντας μουσική, πίνοντας ακριβά ποτά και ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο.
Ο Μιχάλης άνοιγε τις πόρτες και στο υπερπολυτελές «καταφύγιό του» έμπαιναν οι δικοί του άνθρωποι. Πολλές φορές χρησιμοποιούσε την βίλα και για επιδείξεις ή για να παρουσιάσει τηλεοπτικά τις νέες του συλλογές.
Η οικονομική καταστροφή
Είναι γνωστό, όμως, ότι τίποτα δεν κρατά για πάντα. Η εποχή του lifestyle πέρασε ανεπιστρεπτί, η γκλαμουριά «κλειδώθηκε» στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και η κρίση χτύπησε την πόρτα όλων.
Ο Μιχάλης Ασλάνης δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Χτυπήθηκε ανελέητα, όχι μόνο από την κρίση αλλά και από τους ανθρώπους που εμπιστευόταν. Και αυτό ήταν εκείνο που τον λύγισε!
Σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, μίλησε για εκείνες τις δύο γυναίκες που τον κατέστρεψαν, αφού κάθε ευρώ που τους έδινε για τις συναλλαγές με τις δημόσιες υπηρεσίες, εκείνες το έβαζαν στην τσέπη του.
Τα χρέη του γιγαντώθηκαν, οι δικηγόροι του προσπαθούσαν να βρουν λύση για να τον σώσουν κι εκείνος πήγε στην Βραζιλία για να κάνει μια νέα αρχή. Άλλωστε είχε στα χέρια του ένα μεγάλο όπλο: το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του.
Τίποτα, όμως, δεν πήγε όπως ήλπιζε. Τα περιθώρια είχαν στενέψει και ο ίδιος είχε εκφράσει φόβους για την ζωή του.
Ο επίλογος μια λαμπερής ζωής
Τα οικονομικά προβλήματα συσσωρεύτηκαν και ο Μιχάλης Ασλάνης δεν μπόρεσε να τα διαχειριστεί. Έγραψε ο ίδιος τον επίλογο της ζωής του τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου του 2013, μέσα στο σπίτι του στο Κολωνάκι.
Η υπεύθυνη του ατελιέ του, τον βρήκε σχεδόν 10 ώρες αργότερα, περίπου στις 14:00 το μεσημέρι. Το ασθενοφόρο έφτασε αλλά ήταν ήδη αργά. Ο Μιχάλης Ασλάνης είχε αφήσει την τελευταία του πνοή, περιτριγυρισμένος από χάπια και από ένα ιδιόχειρο σημείωμα τεσσάρων σελίδων.
Έχοντας επίγνωση αυτού που επρόκειτο να κάνει, ζητούσε συγγνώμη από τους δικούς του ανθρώπους…
Ο θάνατός του, που προήλθε από υπερβολική δόση χαπιών, βύθισε στο πένθος όχι μόνο τους οικείους του, αλλά και όλους εκείνους που απλά τον γνώριζαν! Άλλωστε, όσα χρόνια και αν περάσουν κανένας δεν θα ξεχάσει το γλυκό του χαμόγελο!
