Ο ηθοποιός σε πρόσφατη συνέντευξή του μίλησε για την προσωπική της ζωή, τους ρόλους της στο θέατρο, αλλά και τη δημοσιότητα…
Έχετε κάνει πολλά θεατρικά χιλιόμετρα. “Αμέτρητα! 55 χρόνια μετράω στο θέατρο, οπότε καλύτερα να μην αρχίσουμε να τα υπολογίζουμε. Ήταν το 1959 που μαθητής ακόμα της δραματικής σχολής του ιστορικού Θεάτρου Τέχνης έπαιξα για πρώτη φορά στην «Ηλικία της νύχτας», για να ακολουθήσουν μια σειρά από σπουδαίες παραστάσεις: από την «Ευρυδίκη» και το «Γλυκό πουλί της νιότης» μέχρι τους «Όρνιθες». Ήταν «ακριβές» στιγμές, έζησα μοναδικές εμπειρίες εκεί και έπειτα «άνοιξα» τα φτερά μου εκτός, κι ήρθαν μια σειρά από ξεχωριστά και ιδιαίτερα ζηλευτά «ταξίδια», άλλα που έστησα εγώ ως παραγωγός κι άλλα που υπήρχα σε δουλειές που έστηναν άλλοι”.
Τι κερδίσατε και τι χάσατε στα χρόνια αυτά; “Δεν έχασα τίποτα. Μόνο κέρδισα. Ακόμα και από τις αποτυχίες που έκανα, έμαθα, προχώρησα και «πλούτισα» ως ηθοποιός και ως άνθρωπος”.
Με το ΚΘΒΕ συνεργάζεστε για δεύτερη φορά, έτσι δεν είναι; “Ναι! Η πρώτη ήταν και το ντεμπούτο μου στο αρχαίο δράμα με τις «Βάκχες» που ’χε ανεβάσει ο Γιώργος Θεοδοσιάσης. Ήταν το 1973 και 41 χρόνια μετά ήρθε η πρόταση από τον Γιάννη Βούρο και από τη Νικαίτη Κοντούρη για τους «Πέρσες»”.
Ήσασταν χαμηλών τόνων πάντα, αποφεύγατε τους προβολείς και τη δημοσιότητα – πέρα από την περίοδο με την Ξένια Καλογεροπούλου και τη Μιμή Ντενίση που έπεσαν όλοι πάνω σας. “Όχι, τότε με την Ξένια. Με τη Μιμή έγινε έντονα γιατί προερχόταν από άλλο χώρο και είχε αρχίσει να “πρωταγωνιστεί” παντού το κους κους. Αλλά ναι, δεν ήθελα και δεν θέλω ούτε συνεντεύξεις να δίνω ούτε να φωτογραφίζομαι. Το κάνω όσο πιο επιλεκτικά μπορώ, γιατί με αφορά να μιλάω από τη δουλειά μου και μόνο. Αν δεν είμαι καλός στη σκηνή, δεν με σώζει κανένα εξώφυλλο και καμιά “πιπεράτη” συνέντευξη. Το ξέρω καλά αυτό!”, είπε ο Γιάννης Φέρτης στο περιοδικό HELLO!.
