Κάπου μεταξύ των γυρισμάτων της για την καθημερινή σειρά του Mega «Κλεμμένα όνειρα» και της παράστασης «Μου λες αλήθεια;» που παίζεται στο «θέατρο Κάππα» της Αθήνας, η Ελισάβετ Μουτάφη μιλάει στο περιοδικό Down Town Κύπρου, για τον θείο της Μάκη Τσέλιο, τη γνωριμία της με τον Μπίλι Μπο και τα πρώτα της χρόνια στο θέατρο.
Έχεις πει σε συνέντευξή σου πως, όταν ήσουν μικρή, σου άρεσε όταν μαζεύονταν οικογενειακοί φίλοι στο σπίτι, να τους διασκεδάζεις χορεύοντας, τραγουδώντας και παίζοντας. Από εκείνη την ηλικία, λοιπόν, ήθελες να γίνεις ηθοποιός;
Ούτε κατά διάνοια! Παρόλο που συμμετείχα σε όλες τις σχολικές εκδηλώσεις και μου άρεσε να απαγγέλω ποιήματα στις γιορτές, ούτε γι’ αστείο δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου ηθοποιό! Θυμάμαι, κάποιοι καθηγητές μου, βλέποντας ότι έχω κλίση, μου είχαν επισημάνει ότι θα ήταν ένα επάγγελμα που θα μου ταίριαζε και αντιδρούσα! Τους απαντούσα «εγώ θα γίνω σχεδιάστρια μόδας!». Και αυτό, γιατί μεγάλωσα από μικρή μέσα στο χώρο της μόδας, και λόγω του θείου μου, του Μάκη Τσέλιου, αλλά και της μητέρας μου, της Φιλομήλας, που ήταν υπεύθυνη του ατελιέ του. Οπότε, ήταν δεδομένο ότι ήθελα να καταπιαστώ με κάτι που θα είχε σχέση με αυτό. Άλλωστε, από τότε που ήμουν έξι ετών, με θυμάμαι ανάμεσα σε ρούχα και υφάσματα ή στα παρασκήνια των επιδείξεων, και μάλιστα ο θείος μου είχε έναν συνεργάτη μακιγιέρ, τον Βασίλη Ζορντό, ο οποίος με έβαφε! (Γελάει). Ακόμα και τώρα ανυπομονώ, κάθε χρονιά, να δω την καινούρια κολεξιόν του θείου μου και με ενδιαφέρει ό,τι έχει να κάνει με τη μόδα!
Ο Μάκης Τσέλιος ήταν στενός συνεργάτης και φίλος του Μπίλι Μπο. Είχε τύχει να τον γνωρίσεις;
Ασφαλώς. Τον γνωρίζω πολύ καλά, παρόλο που ήμουν μικρή, γιατί ήταν συνέχεια μέσα στο σπίτι μας, οπότε τον θεωρούσα μέλος της οικογένειά μας. Ήταν ένα υπέροχο πλάσμα! Εκτός από πανέμορφος και πανέξυπνος, ήταν απίστευτα ευγενής, με τρομερή αίσθηση του χιούμορ. Για να καταλάβεις, εκείνη την περίοδο, είχαν ανοίξει το μαγαζί στη Θεσσαλονίκη, οπότε είχαμε μεταφερθεί εκεί, για να μπορεί η μητέρα μου να ελέγχει το κατάστημα. Όταν ο θείος μου με τον Μπίλι Μπο, ανέβαιναν Θεσσαλονίκη, για να δουν τι χρειάζεται η επιχείρηση, έμεναν στο σπίτι μας. Επειδή, λοιπόν, από μικρή ήμουν ζωηρή και μου άρεσε να χορεύω και να τραγουδάω, όταν έρχονταν, έβρισκα κοινό. Εκείνοι με ενθάρρυναν, γιατί τους άρεσε αυτό που παρουσίαζα και έτσι όταν ήταν στο σπίτι έδινα κανονικές παραστάσεις! (γελάει).
Πώς αντέδρασες όταν έμαθες ότι πέθανε;
Δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω! Ήξερα ότι είναι άρρωστος, χωρίς να μπορώ να καταλάβω βέβαια τι ασθένεια ήταν αυτή, αλλά όταν μου είπε η μητέρα μου είπε ότι πέθανε νόμιζα ότι μου έκαναν φάρσα! Δεν μπορούσα να το πιστέψω!
Πώς, λοιπόν, από εκεί που έλεγες ότι θα ασχοληθείς με το σχέδιο μόδας, κατέληξες να δώσεις εξετάσεις στο «Θέατρο Τέχνης»;
Όταν ήμουν στο Λύκειο, είχα δει στο «Θέατρο Τέχνης» την «Γέρμα» με την Ρένη Πιττακή, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή, και ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που είπα «αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου!». Συμμετείχα στις Πανελλήνιες, γιατί ήθελα να περάσω στο τμήμα των Θεατρικών Σπουδών και παρόλο που είχα γράψει αρκετά καλά σε δύο μαθήματα και θα μπορούσα να ξαναπροσπαθήσω, το φθινόπωρο έδωσα εξετάσεις στο «Θέατρο Τέχνης» και με δέχτηκαν. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.
Στο «Θέατρο Τέχνης» είχες συμμαθητή τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, με τον οποίο είστε κολλητοί φίλοι ακόμα και τώρα. Έτσι δεν είναι;
Και όχι μόνο. Στην τάξη μας ήταν η Λίνα Σακκά, ο Ευρυπίδης Λασκαρίδης, αλλά και πολλοί ακόμα συνάδελφοι που ασχολούνται κυρίως με το θέατρο. Δεν θα ξεχάσω την πρώτη μέρα που ήμασταν στην τάξη και μας ζήτησε ο δάσκαλός μας, ο Παντελής Παπαδόπουλος, να παρουσιάσουμε τους εαυτούς μας. Με το που λέει, λοιπόν, ο Αλέξανδρος το επίθετό του, έγινε black out στη σχολή και έσβησαν όλα τα φώτα! Θυμάμαι που του λέγαμε όλοι: «Μπουρδούμης! Μα τι επίθετο είναι αυτό! Ούτε η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού δεν το άντεξε!». Βέβαια, ο Αλέξανδρος το κράτησε το επίθετό του, ενώ εγώ με παρότρυνση του Λάκη Λαζόπουλου το άλλαξα. Το επίθετό μου είναι Μουταφτσή. Επειδή, όμως, από το σχολείο ακόμα, κανένας δεν το πρόφερε, αλλά και δεν το έγραφε σωστά, με αποτέλεσμα να με φωνάζουν Μουτάφτση, Μουταφζή, ή Μουταφτζή, τελικά το έκανα Μουτάφη.
Στη μεταξύ σας φιλική σχέση με τον Αλέξανδρο, έτυχε ποτέ να δει ο ένας τον άλλον ερωτικά;
Όχι, ποτέ! Με τον Αλέξανδρο είμαστε σαν αδέλφια! Είναι από τους ανθρώπους που θα εμπιστευτώ ένα πρόβλημά μου, ή που θα του πω τη γνώμη μου για κάτι που τον απασχολεί. Γνωρίζω καλά και τη μητέρα του, οπότε είμαστε πια σαν οικογένεια. Αυτό που εκτιμώ πολύ στον Αλέξανδρο είναι πως βρίσκεται δίπλα μου, όταν τον χρειαστώ, έχοντας όμως και μια διακριτικότητα στον τρόπο που το κάνει.
Έχεις ερωτευτεί ποτέ συμπρωταγωνιστή σου;
Όχι.
