Η χαρά είναι κοντά στη θλίψη και η αισιοδοξία στην απόγνωση. Αυτό υπογραμμίζει η ταλαντούχα Ελένη Γκασούκα σε ένα μονόλογό της, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο με πρωταγωνίστρια την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου.
Η ηρωίδα της στο «Εγώ, η Γωγώ», ως άλλη Γουίνι, μονολογεί και στοχάζεται για τη ζωή. Αυτή όμως δεν είναι θαμμένη μέχρι το κεφάλι σε ένα λόφο όπως η ηρωίδα του Μπέκετ. Βρίσκεται εγκλωβισμένη στα συντρίμμια του αυτοκινήτου της ύστερα από ένα σοβαρό τροχαίο και μοιραία οδηγείται σε έναν παραληρηματικό μονόλογο στον οποίο το κωμικό στοιχείο εναλλάσσεται με το δραματικό. Τι θυμάται και τι φοβάται; Πώς θα διασωθεί; Ποιος θα τη βοηθήσει; Μένει να το ανακαλύψουμε σε αυτήν την πρωτότυπη κωμωδία, που ούτε λίγο ούτε πολύ σχολιάζει την πολυτέλεια του σύγχρονου ανθρώπου να έχει κατάθλιψη.
