Ο Θοδωρής Δρακάκης σε συνέντευξή του μίλησε για τον γάμο του, για το αν έχει μετανιώσει που δεν έκανε δεύτερο παιδί αλλά και για το χειρότερο πράγμα που του συνέβη στη δουλειά.

«Ήταν 2 Ιανουαρίου του 1998. Στην αποφώνηση του κεντρικού δελτίου, ένιωσα έναν πολύ δυνατό πόνο στο στήθος. Πονούσα κι από πριν, αλλά προσπάθησα να αντέξω. «Έκλεισα» όπως όπως, γιατί δεν άντεχα άλλο. Πάθαινα έμφραγμα εκείνη τη στιγμή κι εγώ έκανα πως δεν τρέχει τίποτα. Αν δεν ήταν ο Νίκος Γέμελος, σήμερα μπορεί να μη ζούσα. Ήθελα να φύγω, να πάω σπίτι μου. Κι όμως, με πήρε με το ζόρι και με πήγε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Εκεί ένας νεαρός γιατρός –ντρέπομαι που δεν θυμάμαι το όνομά του– μου έκανε θρομβόλυση και με έσωσε. Τότε ήταν μία μέθοδος όχι διαδομένη.» εξομολογήθηκε στο People.

– Μέσα από όλο αυτό εκτίμησες τη ζωή περισσότερο;

«Σαφέστατα! Εκτιμώ πια τα απλά πράγματα της ζωής. Ξέρεις, όταν μπήκα στην Εντατική, είχα δίπλα μου κι άλλα κρεβάτια, αριστερά και δεξιά μου. Κάποια στιγμή έρχεται μία νοσοκόμα και κλείνει τις κουρτίνες γύρω μου. Τη ρωτάω «μα γιατί το κάνετε αυτό;» και μου απαντά «αν πεθάνεις, να μην το καταλάβουν οι άλλοι!». Όλο αυτό με σόκαρε. Ήταν απίστευτο. Μετά από αυτά, έγινα πιο ήρεμος, έπαψα να είμαι φωνακλάς και σκέφτομαι δύο φορές πριν μιλήσω. Ένα τίποτα είναι η ζωή μας, οπότε τη ζω όσο πιο απλά μπορώ. Πλέον κατάλαβα ότι στα απλά χωρούν τα μεγαλύτερα πράγματα.»

– Πώς σου φάνηκε που η κόρη σου ακολούθησε την ίδια επαγγελματική ζωή με εσένα;

«Δεν με εντυπωσίασε. Είχε γονίδια να πάρει, οπότε λογικό μού φάνηκε. Έχει το ταλέντο της επικοινωνίας και μπορεί να κάνει πολλά πράγματα.»

– Σκέφτηκες, όμως, ότι μπορεί πάντα να ζει με το φόβο της σύγκρισης του ονόματός σου;

«Φυσικά! Πάντα, όμως, ή γίνεσαι «το παιδί του τάδε» ή «ο πατέρας της τάδε». Εύχομαι να ακολουθήσει το δρόμο που της αρέσει και αν τελικά αυτός είναι η δημοσιογραφία, να με ξεπεράσει κατά πολύ.»

– Πάντα όλα ήταν ήρεμα στο σπίτι; Δεν υπήρχαν σύννεφα στα είκοσι πέντε χρόνια γάμου;

«Με τη γυναίκα μου είμαστε μαζί από το 1985, παντρευτήκαμε πριν είκοσι πέντε χρόνια και είμαστε ακόμα μαζί. Η γυναίκα μου στάθηκε βράχος σε όλα δίπλα μου. Άντεξε σε αυτό το γάμο και έμεινε παρά τα όσα προβλήματα υγείας πέρασα και τις απώλειες των αγαπημένων μας προσώπων. Το μυστικό για το ότι είμαστε ακόμα μαζί είναι ότι δεν με έκανε ποτέ να βαρεθώ και να πιστέψω ότι είναι δεδομένη. Είναι πολλά μαζί. Και, φυσικά, σπουδαία μητέρα.»

– Γιατί δεν κάνατε δεύτερο παιδί;

«Ποτέ δεν ήθελα. Τώρα που το σκέφτομαι ανά περιόδους, το μετανιώνω, για να είμαι ειλικρινής. Δεν θέλω η κόρη μου να είναι μόνη της στη ζωή. Ωστόσο, η κόρη μου είναι ο θησαυρός μου και κάνει για εκατό παιδιά. Όταν είναι δίπλα μου, είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος του κόσμου.»