Ένας από τους πιο καταξιωμένους και αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, ο Δημήτρης Ήμελλος άφησε τη Δευτέρα 16/12 την τελευταία του πνοή σε ηλικία 57 ετών.
Ο ηθοποιός, ο οποίος για τρεις σεζόν υποδυόταν με μεγάλη επιτυχία τον αστυνομικό Αντώνη Φραγκιαδάκη στον «Σασμό» έδινε γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Ουσιαστικά η τελευταία του τηλεοπτική δουλειά ολοκληρώθηκε με το φινάλε της σειράς, Σασμός, όπου υποδύθηκε τον αστυνόμο Αντώνη Φραγκιαδάκη.
Από την ώρα που έγινε η δυσάρεστη είδηση γνωστή, φίλοι και συνεργάτες αποχαιρετούν τον σπουδαίο ηθοποιό με μηνύματα και δηλώσεις τους. Δείτε ΕΔΩ.
Το σπαρακτικό αντίο της αδελφής του
Η αδελφή του, Αγγελική Ήμελλου, έκανε μία πολύ συγκινητική ανάρτηση στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook, χαρακτηρίζοντας τον Δημήτρη Ήμελλο «καμάρι της οικογένειας».
«Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ αδερφέ μου. Ήσουν το καμάρι της οικογένειας μας! Τώρα είσαι στην αγκαλιά του Θεού μαζί με τον μπαμπά μας! Θα μου λείψεις καρδιά μου!» έγραψε χαρακτηριστικά, αναρτώντας παράλληλα μία κοινή τους φωτογραφία.
«Ερχόταν κανονικά στα γυρίσματα με αβάσταχτους πόνους»
Ο Μιχάλης Αεράκης, που συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Ήμελλο στον «Σασμό» για τρία ολόκληρα χρόνια, μίλησε το πρωί της Τρίτης στο «Happy Day» για τον θάνατο του αγαπημένου του φίλου, χωρίς να μπορεί να κρύψει τα θλίψη του.
«Θα ήθελα να μιλάμε για άλλα πράγματα και όχι γι’ αυτό που συνέβη» είπε αρχικά ο Μιχάλης Αεράκης ιδιαίτερα συγκινημένος.
«Έφυγε ένας σπουδαίος άνθρωπος. Κοίταζε πάντα ψηλά, με χαμόγελο, αισιοδοξία. Τρία χρόνια Σασμό, όλοι εμείς που συμμετείχαμε εκεί, δεν υποδυόμασταν έναν ρόλο, ήμασταν οι ρόλοι, ήμασταν μια οικογένεια. Δεν είναι κάτι εύκολο, τρία χρόνια επί δέκα ώρες καθημερινών γυρισμάτων, περισσότερο βλεπόμασταν μεταξύ μας, παρά με την οικογένειά μας.
Ο Δημήτρης, δε μου αρέσει να λέω ήταν, αλλά, ήταν ένας μαχητής, ένας γενναιόδωρος άνθρωπος. Ερχόταν κανονικά στα γυρίσματα με αβάσταχτους πόνους και ο Alpha, προς τιμήν του όπως και ο παραγωγός μας, ο Γιάννης Καραγιάννης, από την πρώτη στιγμή ήταν δίπλα του λέγοντάς του πως ό,τι θέλει εκείνος θα γίνει. Ο Δημήτρης απαντούσε πως έχει μάθει στη ζωή του, ό,τι αρχίζει να το τελειώνει. Και τέλειωσε με επιτυχία, πολύ μεγάλη επιτυχία».
Η αδυναμία στον γιο του, Φοίβο
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Δημήτρης Ήμελλος είχε καταφέρει να κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας την προσωπική του ζωή. Τα μόνα που έχουν γίνει γνωστά είναι πως ο ηθοποιός υπήρξε παντρεμένος, ωστόσο δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες για τη σύζυγό του, μόνο ότι έχουν χωρίσει και πως μαζί έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Φοίβο.
Ο Φοίβος Ήμελλος είναι 27 χρόνων και μάλιστα είχε συμμετάσχει στον «Σασμό» στον Alpha, κάνοντας έναν μικρό ρόλο.
«Ο γιος μου δουλεύει στην παραγωγή του Σασμού. Επειδή καμιά φορά χρειαζόμαστε πρόσωπα στο γύρισμα, μπορεί να μπει κάποιος από την παραγωγή να κάνει ένα πέρασμα. Δεν είναι ηθοποιός ο γιος μου, σκηνοθέτης είναι… Δεν έχουμε συνεργαστεί ακόμα. Τώρα κάνει τη δεύτερη ταινία του, εύχομαι στο μέλλον να συνεργαστούμε» είχε αποκαλύψει για τη συμμετοχή του Φοίβου Ήμελλου στη δημοφιλή σειρά του Alpha.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο 27χρονος είναι πτυχιούχος του τμήματος Κινηματογραφικών Σπουδών του Greenwich University, έχει κάνει μεταπτυχιακό στο τμήμα Σκηνοθεσίας του πανεπιστημίου Bolton και έχει δουλέψει σε πολλές ταινίες μικρού μήκους αλλά και σε μία μεγάλου μήκους ταινία.
«Η οικογένεια ήρθε μαζί με όλα τα άλλα στη ζωή μου. Πήγα στη Μόσχα, επέστρεψα και έκανα κατευθείαν παιδί. Έγινα μπαμπάς 30 χρονών. Η δουλειά η δικιά μας έχει κάτι πολύ βάρβαρο για τα παιδιά. Όλα τα παιδιά είναι σαββατοκύριακο με τους γονείς του. Εμάς σαββατοκύριακο είναι η δουλειά μας. Όταν πάνε τα παιδιά στα πάρτι με τους γονείς τους, το δικό σου παιδί δεν σε έχει και νομίζω ότι έλειψα πολύ στον γιο μου. Κι εκείνος μου έλειψε πολύ και προσπαθήσαμε αργότερα να καλύψουμε το κενό με έναν τρόπο», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο Δημήτρης Ήμελλος.
Επίσης, δεν αγαπούσε τα social media γι’ αυτό και δεν έχει και κάποια προφίλ στο Instagram ή το Facebook.
Ποιος ήταν ο Δημήτρης Ήμελλος
Ο Δημήτρης Ήμελλος γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε την Κυψέλη, αλλά καταγόταν από τη Νάξο, ένα νησί το οποίο και υπεραγαπούσε. Μετά από το σχολείο, ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική Σχολή Αθηνών, για να κληρονομήσει και το γραφείο του πάτερα του. Όμως, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, άρχισε να μελετάει τα κλασικά κείμενα κι έτσι τον κέρδισε η υποκριτική.
Για τρία χρόνια από τα 12 μέχρι τα 15 του, ήταν εσώκλειστος σε οικοτροφείο
«Πέρασα τρία χρόνια εσώκλειστος σε οικοτροφείο. Ήταν πολύ ιδιαίτερη συνθήκη για ‘μένα, όντας σε πολύτεκνη οικογένεια. Βέβαια, από μικρός μου άρεσε να φεύγω από το στενό πλαίσιο του σπιτιού. Ήταν σπουδαστικό οικοτροφείο», είχε αποκαλύψει για τα παιδικά του χρόνια.
Όταν ανακοίνωσε στον πατέρα του την απόφασή του να γίνει ηθοποιός, εκείνος δεν φάνηκε να την αποδέχεται. Όμως ο Δημήτρης Ήμελλος ήξερε ως πλέον είχε βρει ήδη τον δρόμο του. Γράφτηκε λοιπόν στο Θεατρικό Εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου και έπειτα στη Δραματική Σχολή του Διομήδη Φωτιάδη, απ’ όπου και αποφοίτησε.
Καθοριστική στιγμή στη διαδρομή του στάθηκε η γνωριμία του με τον Στάθη Λιβαθινό ,τον οποίο συνάντησε σε ένα σεμινάριο με Ρώσους δασκάλους του θεάτρου. Ο Λιβαθινός, που είχε σπουδάσει στη Μόσχα, του άσκησε μεγάλη επιρροή κι έτσι βρέθηκε τελικά το 1996 στη Θεατρική Ακαδημία της Μόσχας, στο σκηνοθετικό τμήμα του Λεονίντ Χέιφιτς.
«Το 1996, πήγα στη Μόσχα για να σπουδάσω στην Ακαδημία Θεατρικής Τέχνης (GITIS). Εκείνη την περίοδο, οι Ρώσοι συγκρούονταν με τους Τσετσένους, ενώ πέντε χρόνια πριν είχε πραγματοποιηθεί το Πραξικόπημα του Αυγούστου από μέλη της κυβέρνησης της ΕΣΣΔ προκειμένου να αναλάβουν τον έλεγχο της χώρας από τον Σοβιετικό Πρόεδρο και Γενικό Γραμματέα Mikhail Gorbachev. Δεν υπήρχε κράτος, αλλά ένα τεράστιο χάος με τη μαφία σε πρώτο πλάνο. Τα πράγματα ήταν πολύ ζόρικα, υπήρχε απαγόρευση κυκλοφορίας το βράδυ, αλλά εγώ ήμουν προστατευμένος λόγω της σχολής. Θυμάμαι να μου κόβεται η ανάσα με τα αντιαεροπορικά πυρά. Αν με ρωτούσες σήμερα, αν θα πήγαινα θα σου έλεγα όχι. Τότε βέβαια ήμουν 29 χρονών και μπροστά στην καλλιτεχνική μου ζωή και ύπαρξη δεν λογάριαζα από ρίσκα», θα έλεγε αργότερα για εκείνη την περίοδο της ζωής του.
Από το 2001 έως το 2007, ο Δημήτρης ‘Ημελλος, επιστρέφοντας από τη Ρωσία, έγινε μέλος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου υπό τη διεύθυνση του Στάθη Λιβαθινού, με τον οποίο και συνεργάστηκε πολύ στενά. Επίσης, δίδαξε στο Εργαστήρι Σκηνοθεσίας και Υποκριτικής, καθώς και στις δραματικές σχολές Ίασμος και Δήλος.
Συνεργάστηκε, επίσης, με τη Νέα Σκηνή και τον Λευτέρη Βογιατζή σε οχτώ παραστάσεις, καθώς και με άλλους Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες σε θέατρο και κινηματογράφο.
Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που τιμήθηκε με το Βραβείο Χορν το 2001 για την ερμηνεία του στην «Φρεναπάτη» του Τόνι Κούσνερ σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού». Εμφανίστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου 12 φορές με πιο πρόσφατη εκείνη του καλοκαιριού του 2022, στον «Αίαντα» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία του Αργύρη Ξάφη για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου.
Η τελευταία του θεατρική εμφάνιση σημειώθηκε πέρυσι στο Θέατρο Πορεία, στο ρόλο του επιθεωρητή Πορφύρη Πετρόβιτς στο έργο του Ντοστογιέφσκι «Έγκλημα και τιμωρία» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου.
Η τρέχουσα σεζόν θα τον έβρισκε στην συμπαραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Εθνικού Θεάτρου, «Ματαρόα στον ορίζοντα», σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αμπαζή, από την οποία και αποχώρησε λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε.
Ο Δημήτρης Ήμελλος άφησε το στίγμα του και στην τηλεόραση, με σημαντικές εμφανίσεις στις σειρές «Το 10», «Καρυωτάκης», «’Αγιος Παΐσιος» και πολλές άλλες. Η συμμετοχή του στην μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία «Σασμός» στον Alpha τον έκανε, έστω και καθυστερημένα, δημοφιλή στο ευρύ κοινό.
Στον κινηματογράφο, ξεχώρισε για τις ερμηνείες του σε ταινίες όπως: “Αλιόσα” του Θανάση Σκρούμπελου (1999), “Beautiful people” του Νίκου Παναγιωτόπουλου (2001), ‘Παρά λίγο, παρά πόντο, παρά τρίχα” της Στέλλας Θεοδωράκη (2002), “Delivery’ του Ν.Παναγιωτόπουλου (2004), ‘Γλυκιά μνήμη” του Κυριάκου Κατζουράκη (2005), “Bank Bang” του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (2008), “Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένα” του Σωτήρη Γκορίτσα (2011), “Χρόνια Πολλά” του Χρήστου Γεωργίου (2017), “Η δουλειά της” του Νίκου Labot (2018), “Ράφτης” της Σόνια Λίζα Κέντετμαν (2020).
