Μετά την «επίθεση» της Ντέπυς Γκολεμά στον Ρένο Χαραλαμπίδη, ο ηθοποιός δίνει την δική του απάντηση μέσα από την εφημερίδα Real,στην οποία ορθογραφεί η τηλεκριτικός.
Τι διαφορετικό έχει το τηλεπαιχνίδι «Κάθε τόπος µία ιστορία»;
«Είναι ένα παιχνίδι όπου ο τηλεθεατής έχει την ευκαιρία να μάθει τον τόπο του. Ζούμε σε αυτή τη μαγική χώρα και πολλές φορές ξεχνιόμαστε και δεν τη γνωρίζουμε. Και σε µία δύσκολη εποχή, όπως αυτή, είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε τον τόπο µας και να καταλάβουμε τον εαυτό µας».
Πού αποδίδετε το δυναμικό come back των τηλεπαιχνιδιών;
«Αυτές είναι οι ευεργεσίες της κρίσης. Μετά την καταστροφή που πάθαµε στην τηλεόραση, αρχίσαµε να είµαστε πιο προσεκτικοί, πιο ποιοτικοί και πιο σοβαροί. Η τηλεόραση είναι µεγάλη υπόθεση. Μπορεί να εκπαιδεύσει έναν λαό ή να καταστρέψει έναν λαό. Μετά την κρίση αντιληφθήκαµε πως η τηλεόραση μπορεί να γίνει ένα εργαλείο για να ψυχαγωγηθεί ο Έλληνας φθηνά στο σπίτι του, αλλά και να υποστηρίξει την εξέλιξη του πολιτισμού».
Πώς είναι η συνεργασία µε τη ΝΕΡΙΤ;
«Αυτή τη στιγµή η ΝΕΡΙΤ είναι ένας ολοκαίνουργιος θεσµός. Και όπως καθετί καινούργιο έχει πολλές δυσκολίες. Πηγαίνοντας στη ΝΕΡΙΤ είχα απόλυτη επίγνωση των προβληµάτων που θα συναντούσα. ∆εν µπορώ να παραπονεθώ για τις δυσκολίες που αντιµετωπίζω. Βέβαια, από την άλλη, είµαι σε ένα κανάλι που εκπροσωπεί την ελληνική τηλεόραση σε όλον τον κόσµο, που το βλέπουν οι Έλληνες σε όλον τον κόσµο και αυτό είναι µεγάλη υπόθεση. Ήταν φυσικό να προκύψουν τα προβλήµατα της δηµόσιας τηλεόρασης από κακούς χειρισµούς δεκαετιών. Τώρα λοιπόν πληρώνει τα σπασµένα άλλων εποχών. Σε εµένα έτυχε ο κλήρος να βρεθώ στην πρώτη γραµµή του πυρός την ώρα του ξεκαθαρίσµατος. Το δέχοµαι και κάνω ό,τι καλύτερο µπορώ. Όσο για το µπάτζετ… Το παιχνίδι που κάνω είναι ένα από τα φθηνότερα που έχουν γυριστεί ποτέ στην ελληνική τηλεόραση. Επίσης, οι τηλεθεάσεις του φτάνουν συνήθως στο τριπλάσιο του µέσου όρου της ΝΕΡΙΤ».
Μπήκατε στο στόχαστρο των εργαζοµένων της ΕΡΤ µε τις δηλώσεις σας…
«Στην Ελλάδα χύθηκε πάρα πολύ αίµα για την ελευθερία. Και πολύ περισσότερο για την ελευθερία του λόγου. Και αποφάσισα να δείξω µε τις πράξεις µου πως δεν πρέπει να φοβόμαστε να λέμε αυτό που πιστεύουμε σωστό, όποιο και αν είναι το κόστος. Προσπαθώ να το κάνω πάντα. Δεν είναι τόσο εύκολο, προσπαθώ πάντως».
Έχει κόστος;
«Το κόστος είναι μεγάλο, αλλά πιο μεγάλο είναι το κόστος του φόβου. Προτιµώ να πω αυτό που νοµίζω, όποιες και αν είναι οι συνέπειες, παρά να είµαι ένας δειλός που δεν τολµά να πει τις σκέψεις του».
