Πώς καταλαβαίνει ένας καλλιτέχνης ότι η καριέρα του δεν είναι «μόνο για λίγο», όπως συχνά συμβαίνει;
Δεν το ξέρει ποτέ. Αλλά δεν έχω άγχος. Είμαι ακόμα πιτσιρικάς, μεγάλωσα με τον τρόπο που μεγάλωσα, είμαι δοσμένος στη δουλειά μου και αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Ξέρω ότι δεν μου έχει χαριστεί τίποτα. Ό,τι είναι να γίνει ας μου το φέρει ο Θεός. Μπορώ να ανταπεξέλθω στα πάντα.
Όταν είσαι αναγνωρίσιμος δεν σου «χαρίζονται» αυτομάτως πράγματα;
Καθημερινά παλεύω για να αποδείξω σε όλους τους… «καλόπιστους» ότι δεν βρίσκομαι τυχαία στη μουσική βιομηχανία.
Πώς ορίζεις την επιτυχία;
Επιτυχία δεν είναι ούτε τα χρήματα, ούτε τα ψευτοβραβεία, ούτε τα ψευτοπαπαράτσι, ούτε καν η άσκοπη αναγνωρισιμότητα. Επιτυχία είναι η εκτίμηση του κόσμου. Ένα «μπράβο» στο σούπερ μάρκετ. Επιτυχία είναι το σφίξιμο του χεριού από κάποιον που εσύ δεν ξέρεις, ενώ εκείνος σε αισθάνεται οικείο του μόνο και μόνο επειδή κάποιο τραγούδι σου άγγιξε την ψυχή του.
Τα «μπράβο» τα ακούς περισσότερο από τους νέους;
Τα ακούω από τριανταπεντάρηδες, σαραντάρηδες, πενηντάρηδες. Δεν έχουν σημασία οι ηλικίες. Αρκεί ένα τραγούδι να μιλήσει στην ψυχή σου. Όλοι μας έχουμε συναισθήματα μέσα μας. Κάποιοι βέβαια προσπαθούν καλά να τα κρύβουν.
Μπορεί η μέση Κύπρια νοικοκυρά να είναι «Στάνερ»;
Από το «Όταν αγαπάς» και μετά, ξεκίνησα να κάνω τραγούδια που πραγματικά ήθελα και με εξέφραζαν. Εκεί κατάλαβα ότι υπάρχει τεράστια ανάγκη για τις μεγαλύτερες ηλικίες να ακούσουν νέα πράγματα και να ανακαλύψουν καινούριους καλλιτέχνες. Σίγουρα κάλυψα, αρκετά επάξια θέλω να πιστεύω, ένα κομμάτι αυτής της τρύπας. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα και χαίρομαι που βρίσκει διέξοδο μέσα από τη μουσική.
Έχεις βαρεθεί να σου μιλούν άγνωστοι την ώρα που πίνεις καφέ;
Δεν είμαι ο τύπος που αναλώνει τη ζωή του στους καφέδες και στα κλαρινογαμπριλίκια. Δεν θέλω να δίνω δικαιώματα.
Έχεις παίξει το παιχνίδι των media;
Ποτέ δεν έχω μπει στη διαδικασία να κάνω κάτι που δεν μου άρεσε η δεν με εξέφραζε. Νομίζω ότι ο κόσμος το καταλαβαίνει. Νομίζω ότι αυτό με κάνει να ξεχωρίζω σε σχέση με τους υπόλοιπους. – See more at: http://like.philenews.com/el-gr/people-sunantisis/1478/49166/mou-aresei-i-arrostia-ston-erota#sthash.t8dFrJ5A.0Yi99EPV.dpuf
Πώς καταλαβαίνει ένας καλλιτέχνης ότι η καριέρα του δεν είναι «μόνο για λίγο», όπως συχνά συμβαίνει;
Δεν το ξέρει ποτέ. Αλλά δεν έχω άγχος. Είμαι ακόμα πιτσιρικάς, μεγάλωσα με τον τρόπο που μεγάλωσα, είμαι δοσμένος στη δουλειά μου και αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Ξέρω ότι δεν μου έχει χαριστεί τίποτα. Ό,τι είναι να γίνει ας μου το φέρει ο Θεός. Μπορώ να ανταπεξέλθω στα πάντα.
Όταν είσαι αναγνωρίσιμος δεν σου «χαρίζονται» αυτομάτως πράγματα;
Καθημερινά παλεύω για να αποδείξω σε όλους τους… «καλόπιστους» ότι δεν βρίσκομαι τυχαία στη μουσική βιομηχανία.
Πώς ορίζεις την επιτυχία;
Επιτυχία δεν είναι ούτε τα χρήματα, ούτε τα ψευτοβραβεία, ούτε τα ψευτοπαπαράτσι, ούτε καν η άσκοπη αναγνωρισιμότητα. Επιτυχία είναι η εκτίμηση του κόσμου. Ένα «μπράβο» στο σούπερ μάρκετ. Επιτυχία είναι το σφίξιμο του χεριού από κάποιον που εσύ δεν ξέρεις, ενώ εκείνος σε αισθάνεται οικείο του μόνο και μόνο επειδή κάποιο τραγούδι σου άγγιξε την ψυχή του.
Τα «μπράβο» τα ακούς περισσότερο από τους νέους;
Τα ακούω από τριανταπεντάρηδες, σαραντάρηδες, πενηντάρηδες. Δεν έχουν σημασία οι ηλικίες. Αρκεί ένα τραγούδι να μιλήσει στην ψυχή σου. Όλοι μας έχουμε συναισθήματα μέσα μας. Κάποιοι βέβαια προσπαθούν καλά να τα κρύβουν.
Μπορεί η μέση Κύπρια νοικοκυρά να είναι «Στάνερ»;
Από το «Όταν αγαπάς» και μετά, ξεκίνησα να κάνω τραγούδια που πραγματικά ήθελα και με εξέφραζαν. Εκεί κατάλαβα ότι υπάρχει τεράστια ανάγκη για τις μεγαλύτερες ηλικίες να ακούσουν νέα πράγματα και να ανακαλύψουν καινούριους καλλιτέχνες. Σίγουρα κάλυψα, αρκετά επάξια θέλω να πιστεύω, ένα κομμάτι αυτής της τρύπας. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα και χαίρομαι που βρίσκει διέξοδο μέσα από τη μουσική.
Έχεις βαρεθεί να σου μιλούν άγνωστοι την ώρα που πίνεις καφέ;
Δεν είμαι ο τύπος που αναλώνει τη ζωή του στους καφέδες και στα κλαρινογαμπριλίκια. Δεν θέλω να δίνω δικαιώματα.
Έχεις παίξει το παιχνίδι των media;
Ποτέ δεν έχω μπει στη διαδικασία να κάνω κάτι που δεν μου άρεσε η δεν με εξέφραζε. Νομίζω ότι ο κόσμος το καταλαβαίνει. Νομίζω ότι αυτό με κάνει να ξεχωρίζω σε σχέση με τους υπόλοιπους. – See more at: http://like.philenews.com/el-gr/people-sunantisis/1478/49166/mou-aresei-i-arrostia-ston-erota#sthash.t8dFrJ5A.0Yi99EPV.dpuf
Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Stan μεταξύ άλλων μίλησε για τους γονείς του και έδωσε τέλος στα δημοσιεύματα που τον θέλουν να κατάγεται από πλούσια οικογένεια.
– Είσαι 28 χρόνων. Αισθάνεσαι ξεχωριστός σε σχέση με τους συνομήλικους σου;
«Οι περισσότεροι από τους συμμαθητές μου δεν έχουν απογαλακτιστεί ακόμα. Ένας από τους κολλητούς μου, κοντά στα 40, ζει ακόμα με την οικογένειά του. Ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να φοβηθώ τη ζωή. Ίσα-ίσα που από πολύ μικρός παλεύω για τα όνειρά μου. Έτσι με έμαθαν οι γονείς μου.» είπε ο τραγουδιστής στο Down Town Κύπρου.
– Κάποιοι λένε ότι δεν φοβόσουν τη ζωή επειδή είχες την οικονομική άνεση να αντιμετωπίσεις το οποιοδήποτε πρόβλημα…
«Όσοι το λένε, κάνουν τεράστιο λάθος.»
– Μεγάλωσες στην Πάρο. Λένε ότι οι νησιώτες είναι από τους πιο εύπορους Έλληνες…
«Οι γονείς μου, όταν ήμουν μικρός, είχαν τεράστιο οικονομικό πρόβλημα και αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε από την Αθήνα στην Πάρο για να μπορέσουμε να ζήσουμε. Η οικογένειά μου εκείνη την περίοδο δεν είχε χρήματα ούτε για να μας αγοράσει φαγητό. Ούτε για τα αναγκαία. Αυτοί οι άνθρωποι πάλεψαν τόσο πολύ στη ζωή τους, για εμένα και την αδερφή μου. Μας έδειξαν το σωστό παράδειγμα.»
– Υπάρχουν, όμως, δημοσιεύματα που λένε ότι είστε από τις πιο πλούσιες οικογένειες της Πάρου.
«Κακοήθειες. Ο πατέρας μου είναι ηλεκτρολόγος και η μητέρα μου έχει ταβέρνα. Παρά την ηλικία της έχει τη δύναμη να σερβίρει καφέδες και να κουβαλάει δίσκους.»
– Έχεις δουλέψει μαζί τους;
«Ξεκίνησα ως ηλεκτρολόγος, στο πλευρό του πατέρα μου. Έχω βοηθήσει πολύ και τη μητέρα μου. Ακόμα και τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου, όταν βγήκε το «Ταξίδεψέ με», δούλευα part time μαζί με τη μαμά μου.»
– Θα μπορούσες να ξαναγυρνούσες στην Πάρο και να δουλέψεις με τους γονείς σου;
«Δεν είμαι κομπλεξικός, ούτε φοβάμαι τη δουλειά. Άλλωστε περνάω 24 ώρες την ημέρα δουλεύοντας και θυσιάζω τα καλύτερά μου χρόνια για τα όνειρα μου και για το μέλλον. Την υγεία μας να έχουμε και τα υπόλοιπα έρχονται.»
