Της Αγγελικής Στόγια
Είναι νέα, ταλαντούχα, μορφωμένη και ένα ανήσυχο πνεύμα! Η Νικολέτα Κοτσαηλίδου σε μία απ’τις σπάνιες συνεντεύξεις της μου άνοιξε την καρδιά της και απάντησε σε όλα με απόλυτη ειλικρίνεια. Με αφορμή την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί «ΜΟΥ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ;» μαζί με τους Σπύρο Παπαδόπουλο, Τάκη Παπαματθαίου και Βάνα Ραμπότα για τρίτη χρονιά στο θέατρο Κάππα μιλήσαμε για την απιστία, το ψέμα και άλλα πολλά! Η Νικολέτα Κοτσαηλίδου δε δίστασε να παραδεχτεί πως έχει πέσει θύμα απιστίας στο παρελθόν, να μιλήσει για την προσωπική της ζωή, για το αν νιώθει έτοιμη για γάμο και να αποκαλύψει άγνωστες πτυχές του εαυτού της.
– Στο Θέατρο Κάππα συνεχίζεται για τρίτη χρονιά -λόγω μεγάλης επιτυχίας- η κωμωδία, «ΜΟΥ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ;». Πώς είναι λοιπόν να παίζεις τον ίδιο ρόλο για τρίτη χρόνια; Και τι αλλαγές είδες ως Νικολέτα στον τρόπο που παίζεις;
Το συγκεκριμένο έργο θα μπορούσα να το παίζω άλλα τόσα χρόνια. Είναι πανέξυπνο, γρήγορο, κι εξάλλου ο Σπύρος δε μας αφήνει να βουλιάζουμε στη συνήθεια. Όλο και κάτι διορθώνουμε, όλο και το εξελίσσουμε. Τις αλλαγές μου δεν μπορώ να τις κρίνω εγώ μιας και δεν μπορώ να με δω σα θεατής. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι όσο περνάει ο καιρός γνωριζόμαστε με την «Αλίς» όλο και καλύτερα…
– Είναι μια παράσταση με θέμα την απιστία που προσφέρει άφθονο γέλιο στο κοινό και που στο τέλος μας κάνει να αναρωτιόμαστε…Μήπως τελικά δεν πρέπει να λέμε ποτέ ψέματα, γιατί όλα μετά μπερδεύονται και κάπου χάνεται η μπάλα; Εσύ τι πιστεύεις;
Θα σου παραθέσω μία φράση από το έργο την οποία πιστεύω απόλυτα: «Αν οι άνθρωποι σταματούσαν να λένε ψέματα από τη μια μέρα στην άλλη, δε θα έμενε ούτε ένα ζευγάρι επί γης.»
– Υπάρχουν βεβαίως και τα καλά ψέματα. Εσύ λες τέτοια;
Φυσικά και λέω! Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη λέει ψέματα! Άλλωστε, τα καλά ψέματα νομίζω ότι κρύβουν μέσα τους και μία δόση ευγένειας, διακριτικότητας. Δε γίνεται να λέμε στους άλλους ό,τι περνάει από το μυαλό μας.
– Πότε τελικά ο άντρας φτάνει στο σημείο να απατήσει τη γυναίκα; Φταίμε τελικά κι εμείς;
Στις περισσότερες απιστίες, αναλογεί και στις δύο μεριές μερίδιο ευθύνης. Και φυσικά δεν υπάρχει μόνο ένα είδος απιστίας. Δεν μπορώ να βάλω στο ίδιο τσουβάλι τον άντρα που θα το κάνει μία φορά με αυτόν που απιστεί συστηματικά. Σοφό είναι πάντως, οι άνθρωποι να μην επαναπαυόμαστε στις σχέσεις μας. Όπως μου είπε πρόσφατα ένας φίλος «Φυσικά και σας αγαπάμε με τις πυτζάμες σας και αμακιγιάριστες, αλλά όταν σας βλέπουμε περιποιημένες μας ξυπνάτε άλλα ένστικτα.»
– Σου έχει τύχει να πέσεις θύμα απιστίας; Αν ναι πώς το διαχειρίστηκες;
Όλοι λίγο-πολύ έχουμε πέσει θύμα απιστίας, απλά κάποιοι το ξέρουμε, και κάποιοι όχι. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και το κατάλαβα όταν συνέβη και σε μένα γιατί μέχρι τότε θεωρούσα ότι συμβαίνει μόνο στους άλλους και εγώ την έχω… γλιτώσει… Απλά το έμαθα μετά το χωρισμό. Οπότε δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Ήταν μία πραγματικά άχρηστη πληροφορία.
– Ζούμε σε εποχές που υπάρχουν πολλά ερεθίσματα. Οι γυναίκες έχουν πάρει κι εκείνες πια τον ρόλο του κυνηγού. Αυτό σε κάνει να νιώθεις ανασφάλεια για τον σύντροφό σου, μήπως πέσει στα δίχτυα των θαυμαστριών του και κάνει την κουτσουκέλα;
Αν θέλει ένας άντρας να απιστήσει, δε νομίζω να περιμένει να τον πλησιάσει μια γυναίκα.
– Μία σχέση για σένα, η ιδανική αν θες, τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει που θα μπορούσαν να την κρατήσουν για πάντα;
Όσο ο ένας βγάζει στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό του άλλου, δε φοβάμαι τίποτα.
– Σε έχουν φλερτάρει άντρες ενώ ξέρουν ότι είσαι σε σχέση; Αν ναι, το είπες στη συνέχεια στον σύντροφό σου;
Γενικά δεν τα κρύβω αυτά. Είναι περιττά μυστικά. Αν, βέβαια, αυτός που με φλερτάρει είναι του περιβάλλοντος μας η απόκρυψη της αλήθειας είναι σωτήρια για όλους.
– Φλερτ από γυναίκες έχει δεχτεί;
Ναι, έχει συμβεί κάποιες φορές.
– Στην παράσταση αξίζει να σημειώσουμε έχεις κάνει και τη μετάφραση, αφού το εν λόγω έργο είναι γραμμένο από τον Florian Zeller, τον πιο πετυχημένο σύγχρονο Γάλλο συγγραφέα. Πόσο καιρό σου πήρε να το μεταφράσεις; Και ποια η σχέση σου με τη Γαλλία;
Μου πήρε περίπου 3 βδομάδες, 3 διασκεδαστικότατες εβδομάδες μιας και μετέφραζα και παράλληλα γελούσα μόνη μου. Τη Γαλλία την αγαπάω γιατί πηγαίνω από μικρή όπου πρωτοπήγα με ανταλλαγές σχολείων. Αλλά ο Φλοριάν Ζελέρ με έκανε να την αγαπήσω ακόμα περισσότερο. Τόσο αυτήν όσο και την κουλτούρα της.
– Γνωρίζουμε λίγα πράγματα για σένα, καθώς δε δίνεις συνέχεια συνεντεύξεις, ούτε βλέπουμε τη ζωή σου στα περιοδικά. Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια; Κι αν σε ρωτούσα τώρα τι νοσταλγείς από αυτά, τι θα ήταν αυτό;
Πέρασα υπέροχα, αλησμόνητα παιδικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη και νιώθω πολύ τυχερή γι’ αυτό. Δύο πράγματα νοσταλγώ: το ότι μπορούσα να παίζω άφοβα και χωρίς πολλά αυτοκίνητα στους δρόμους με τους φίλους μου και ότι είχα την αίσθηση ότι είχα όλη τη ζωή μπροστά μου.
– Για ποιο πράγμα νιώθει περήφανη η Νικολέτα;
Για το ότι κάνω ακόμα τους γονείς μου περήφανους.
– Είσαι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων και σε έχουμε δει να «αντιδράς» όταν δημοσιογράφοι που σε πετυχαίνουν κάπου έξω σε ρωτούν για την προσωπική σου ζωή. Θεωρείς εκείνη τη στιγμή ότι εισβάλλουν αδιάκριτα στη ζωή σου ή δε νιώθεις έτοιμη να μιλήσεις;
Κάνουν τη δουλειά τους και το σέβομαι, γι αυτό και ουσιαστικά δεν έχω «αντιδράσει». Άλλα όπως εκείνοι έχουν το δικαίωμα να ρωτάνε, έτσι κι εγώ έχω το δικαίωμα να μην απαντάω.
– Με πολύ ευγένεια σε αυτό το σημείο θα ήθελα ανοιχτά να σε ρωτήσω αν η σχέση σου με τον συνάδελφό σου και «δάσκαλο» όπως έχει αποκαλέσει, Σπύρο Παπαδόπουλο, δεν είναι μόνο συναδελφική και φιλική αλλά κάτι παραπάνω; Δεδομένου ότι έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς κοινές σας φωτογραφίες με λεζάντες: «είναι αχώριστοι, παντού μαζί» κλπ.
Είναι και συναδελφική, και φιλική και κάτι παραπάνω.
– Νιώθεις έτοιμη για γάμο και οικογένεια- παιδιά;
Όχι!
– Ονειρεύεσαι τον εαυτό σου ντυμένη νύφη;
Μόνο σε ρόλους.
– Τι άλλα ταλέντα έχει η Νικολέτα που δεν γνωρίζουμε; Και πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;
Δεν ξέρω που τελειώνει το ταλέντο και που αρχίζει μία επίκτητη δεξιότητα που αποκτήθηκε με σκληρή δουλειά. Ξέρω γω, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαι tech freak γιατί ήταν οι πρώτες μου σπουδές πριν μπω στο Εθνικό. Όσο για τον ελεύθερο μου χρόνο, τον περνάω με πολύ διάβασμα, πολλές ταινίες, και με φίλους στο σπίτι με πολλή κουβέντα και πολύ γέλιο.
– Είσαι απ’τις γυναίκες-κοκέτες, εννοώ ότι προσέχεις τον εαυτό σου ακόμα και στο σπίτι;
Έξω από το σπίτι και με το ζόρι! Ευτυχώς έχω τις κολλητές μου που προσπαθούν να με κάνουν λίγο «γυναίκα», να με «υποχρεώσουν» να ντυθώ λίγο καλύτερα.
– Σε αγχώνει ο χρόνος που περνά; Θα τολμούσες να κάνεις ας πούμε κάποια αισθητική επέμβαση που θα σε κάνει να δείχνεις πιο φρέσκια; Μιλάω μελλοντικά καθώς είστε πολύ νέα και όμορφη.
Με αγχώνει γιατί αισθάνομαι ότι δε θα προλάβω να κάνω όσα θέλω. Τις αισθητικές επεμβάσεις τις φοβάμαι. Έχουμε δει κατά καιρούς πολλές παραμορφώσεις και αυτό που με τρομάζει είναι ότι δε διορθώνονται. Και εκτός αυτού φοβάμαι μήπως αλλοιωθούν και τα εκφραστικά μου μέσα, που είναι και το βασικότερο εργαλείο στη δουλειά μας.
– Τι σε έκανε πρόσφατα να πεις τελευταία φορά που συμβαίνει αυτό. Που σε θύμωσε πολύ.
Το ότι επέτρεψα να επηρεάσουν την ψυχολογία μου άνθρωποι που δεν άξιζαν να τους κάνω αυτήν την τιμή.
– Είναι στα σχέδιά σου η τηλεόραση; Όχι μόνο σε σίριαλ αλλά ενδεχομένως και η παρουσίαση ή η συμμετοχή σου σε κάποιο φιλανθρωπικό σόου όπως Your Face Sounds Familiar.
Με ενδιαφέρουν οι ευτυχείς συνεργασίες με αξιόλογους συναδέλφους και σκηνοθέτες, και τα καλά σενάρια όπως ήταν οι «Ηρωίδες» που συμμετείχα πέρσι. Αλλά όχι ένα σόου.
– Επαγγελματικά ποιος είναι ο στόχος σου;
Ο στόχος είναι ένας. Να μου δίνεται η ευκαιρία να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ. Μακάρι να μην περάσει ούτε μέρα χωρίς να πάω πρόβα ή παράσταση.
– Τέλος θα θέλαμε πολύ να μοιραστείς μαζί μας τι εύχεσαι για τη νέα χρονιά.
Να διατηρήσουμε όσο μπορούμε την ψυχραιμία μας μέχρι να περάσει το «κακό» και να μην το αφήσουμε να μας σπείρει τη διχόνοια.
