Από τον Νικόλα Αρώνη
Οι κινηματογραφικές προσπάθειες από τις σκανδιναβικές χώρες, αργά αλλά σταθερά κερδίζουν όλο και περισσότερο «έδαφος» στις καρδιές των κινηματογραφόφιλων.
Το «Με σειρά εξαφάνισης» ενώ αρχικά σου δίνει την εντύπωση ό,τι αποτελεί ακόμη μία ταινία εκδίκησης, επί της ουσίας αποτελεί ένα έργο στο οποίο αποδημείτε και διακωμωδείτε το σκανδιναβικό κοινωνικό μοντέλο, καθώς μια σειρά κοινωνικών στερεοτύπων κάνουν την εμφάνισή τους καθ’ όλη την εξέλιξη της ταινίας.
Ένα φιλμ η ατμόσφαιρα του οποίου θυμίζει το σινεμά των αδελφών Κοέν, του Καουρισμάκι ενώ κάποιες στιγμές οι διάλογοι, μοιάζουν να είναι βγαλμένοι από ταινία του Ταραντίνο.
Στα θετικά της ταινίας μπορούμε ακόμη να προσθέσουμε την απρόοπτη τροπή που παίρνουν τα γεγονότα κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο, ακόμη και σημεία που το έργο κάνει «κοιλιά».
Χειμώνας στη Νορβηγία. Ο εσωστρεφής και εργατικός Nils (Stellan Skarsgard) οδηγεί το εκχιονιστικό του διατηρώντας τους δρόμους καθαρούς και τα βουνά προσβάσιμα στο αφιλόξενο παγωμένο τοπίο, όπου ζει. Έχει μόλις ανακηρυχθεί ο πολίτης της χρονιάς για τον ζήλο του, όταν ενημερώνεται ότι ο γιος του πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Αρνείται όμως να αποδεχτεί την επίσημη εκδοχή του θανάτου του γιου του και ξεκινά μια μυστική έρευνα που τον οδηγεί στους δολοφόνους του παιδιού του.
Σκηνοθεσία: Hans Petter Moland
Script: Kim Fupz Aakeson
Παίζουν: Stellan Skarsgard, Pal Sverre Hagen, Bruno Ganz, Hildegun Riise, Peter Andersson, Birgitte Hjort Sorensen, Jakob Oftebro, Anders Baasmo Christiansen
