Πώς αισθάνθηκε άραγε η Μαρία Σολωμού, όταν της πρότειναν τον ρόλο της μητέρας στην τηλεοπτική σειρά «Μάνα Χ Ουρανού»;
«Με τον Γιώργο Φειδά που υπογράφει το σενάριο είμαστε φίλοι από τότε που είχαμε συνεργαστεί στο Singles. Κάθε φορά λοιπόν που ετοιμάζει κάτι καινούριο, το έχει γούρι να το συζητάμε και ζητάει πάντα τη γνώμη μου. Όταν, ανάμεσα στις άλλες ιδέες που είχε στο κεφάλι του, μου είπε ότι σκεφτόταν να γράψει ένα οικογενειακό σίριαλ, τον έβρισα. «Είσαι καθόλου καλά του είπα. Αργότερα όταν έμαθε ότι το Μega τελικά ήθελε το Μάνα Χ ουρανού, καθόμασταν και σκεφτόμασταν ποια θα ήταν ιδανική για τον ρόλο της μητέρας. Ούτε θυμάμαι πόσα ονόματα ηθοποιών είχαν πέσει στο τραπέζι και δεν του άρεσε τίποτα. Κάποια στιγμή με ρώτησε: «Να σου στείλω να διαβάσεις ένα επεισόδιο, μήπως σε ενδιαφέρει και του απάντησα κατηγορηματικά «όχι!», διότι αφενός το σίριαλ θα ήταν αποτυχία με εμένα ως μάνα και αφετέρου κανένα κανάλι δεν θα με εμπιστευόταν για τον συγκεκριμένο ρόλο. Τελικά μου το έστειλε και όταν το διάβασα ένιωσα ότι ο ρόλος είχε γραφτεί για εμένα. Τον πήρα λοιπόν τηλέφωνο και του είπα: «Αν είναι να γίνει, θα το κάνει; μόνο με εμένα». (Γελάει.)», τόνισε στο ΟΚ η ίδια.
-Γιατί θεωρούσες ότι δεν θα σε εμπιστεύονταν για τον ρόλο της μάνας;
«Γιατί με είχαν ξαναπροτείνει για οικογενειακή σειρά και είχα φάει χυλόπιτα. Έχω ακούσει την απίστευτη ατάκα: «Είσαι πολύ ροκ για να παίζεις κάτι τόσο mainstream στην prime time ζώνη». Με άλλα λόγια εμένα με είχαν για να παίζω, μόνο μετά τις 11 το βράδυ, διότι προφανώς με τη μεγάλη φαντασία που τους διακρίνει, σκέφτονταν ότι αν η εικόνα που έχει για μένα ο κόσμος είναι αντισυμβατική, θα έπρεπε να παίζω μόνο τέτοιους ρόλους. Είχα τσαντιστεί πολύ τότε, γιατί με ενοχλεί η νοοτροπία της «ταμπέλας». Τα ίδια είχαν γίνει και στους Singles. Επειδή ο κόσμος με είχε γνωρίσει από το «Σε απόσταση αναπνοής» όπου υποδυόμουν μία γλυκιά κοπέλα που την κεράτωνε ο φίλος της και στο τέλος αρρώστησε κιόλας, δεν ήθελαν με τίποτα να μου δώσουν τον ρόλο της Ράνιας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να συζητάω με ανθρώπους της παραγωγής και να μου λένε: «Δεν κάνεις εσύ γι’ αυτόν τον ρόλο. Ό ,τι άλλο θέλεις, εκτός από αυτόν».
