Εννέα χρόνια μετά την δολοφονία του Γεράσιμου Μαυράκη,η Νένα Χρονοπούλου προσπαθειί να αποκαταστήσει το όνομα του πατέρα του παιδιού της και να βρεθεί εκείνος που του έκοψε το νήμα της ζωής εκείνο το βράδυ.

Μέσα από το blog της η Νένα συγκλονίζει με τις σημειώσεις της. Ένα χρονογράφημα που ξυπνά μνήμες…

Μετά από πολύ σοβαρή σκέψη, ο Τάσος Μητρόπουλος και εγώ, αποφασίσαμε να «διορθώσουμε» λίγο τα πράγματα ως αναφορά το βιολογικό πατέρα του παιδιού μας, το Γεράσιμο Μαυράκη. Το παιδί του μεγαλώνει, και είναι άδικο μέσα σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει να μην υπάρχει και ο αντίλογος σε όλα αυτά που «γράφονται» για τον πατέρα του.

Έτσι μέσα από τη δική μου φωνή, μέσα από το δικό μας site, θα προβάλουμε την πραγματικότητα για τον άνθρωπό μας που χάθηκε τόσο νωρίς και τόσο άδικα από τη ζωή.

Και για να προλάβω τους καλοθελητές, όχι δεν «πουλάει» ο Μάκης, γιατί ο Μάκης δε χρειαζόταν να φύγει για να «πουλήσει»… Ούτε κανένας τον εκμεταλλεύεται… Διορθώνουμε όλα όσα έχουν λάθος γραφτεί και τόσα χρόνια δεν είχαμε ούτε τη δύναμη αλλά ούτε και το κουράγιο να το κάνουμε.

Γιατί ξέρουμε πως εδώ δεν πρόκειται κανένας να διαστρεβλώσει το παραμικρό, γιατί εδώ είμαστε όλοι μαζί του… ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!


Χρόνια ολόκληρα παρακολουθώ τα ΜΜΕ, να λένε για το Μάκη ότι ανακρίβεια υπάρχει.

Χρόνια ολόκληρα παρακολουθώ τους αστυνομικούς συντάκτες να γνωρίζουν τα πάντα, χωρίς τελικά να έχουν ιδέα για τίποτα.

Χρόνια ολόκληρα μπαίνω στο Internet, και βλέπω τα ίδια και τα ίδια κακογραμμένα, μισογραμμένα και κακοπληροφορημένα…. Άραγε γιατί;

Μπράβος, δολοφόνος, εκβιαστής, νονός, και όλα αυτά που κάνουν τα πρωτοσέλιδα να πουλάνε σαν τρελά, είναι όλα εκείνα και μόνο εκείνα που «στολίζουν» το Μάκη Μαυράκη.

«Φορούσε πάντα αλεξίσφαιρο, μετά την επίθεση με βόμβα στο σπίτι του, εκείνη την ημέρα όμως δε φορούσε», έλεγαν και έγραφαν κάποιοι με μεγάλη σιγουριά!

Ε’ λοιπόν: «Ποτέ δε φορούσε αλεξίσφαιρο, ούτε εκείνο το μοιραίο βράδυ, ούτε και κανένα από τα προηγούμενα βραδιά!»

Δεν οπλοφορούσε, οδηγούσε μηχανή τύπου vespa, νύχτα, και σταμάτησε όπως πρέπει να κάνουμε όλοι σε κόκκινο φανάρι. Και εδώ δικαίως γεννάται μία μεγάλη απορία: «Έτσι κάνουν οι παράνομοι που φοβόνται για τη ζωή τους; Βγαίνουν από τα σπίτια τους δίχως συνοδεία τη νύχτα και μάλιστα κυκλοφορούν ολομόναχοι και άοπλοι επάνω σε μηχανή τύπου «vespas»: Προσοχή!  η συγκεκριμένη μηχανή δεν είναι ευέλικτη για οποιαδήποτε διαφυγή!  Και το τελευταίο που πρέπει να κατανοήσει όποιος θέλει να είναι αντικειμενικός: «Είναι δυνατόν να φοβάσαι για τη ζωή σου και να σταθείς σε κόκκινο φανάρι, αφήνοντας να σε πλησιάσει ο «δολοφόνος σου» τόσο κοντά;»

Μήπως τελικά ο Γεράσιμος δεν είχε κάτι να φοβηθεί γιατί απλά δεν ήταν αυτό που προσπαθούσαν τόσα χρόνια να δείξουν οι αρχές και όσοι επωφελούντω από αυτή του την εικόνα;

Μήπως ο δυναμισμός και η ικανότητα που είχε να «ξεκαθαρίζει» τα πράγματα χωρίς ποτέ του να φτάνει στα άκρα, ενόχλησε πολύ – πολύ κόσμο, γιατί τους «στέρησε» τα χαρτζιλίκια τους;

Μήπως ο «λόγος» του που ήταν πάντα «συμβόλαιο» έκανε «χαλάστρα» σε άλλου είδους συμφωνίες που δεν έπαιρναν σάρκα και οστά λόγω της ξεκάθαρης θέσης του;

Μήπως ο «Μαυράκης» έγινε θύμα της δημοσιότητας που είχε αποκτήσει μετά το γάμο του μαζί μου, και όλοι γνωρίζουμε πως στο βωμό της «δόξας» όλοι θυσιάζουν με περισσή ευκολία, ηθική και ήθος!

Επίσης αυτό που έσκασε στο σπίτι μας ήταν «χειροβομβίδα» και όχι «βόμβα», γιατί με βόμβα δε θα είχε μείνει ούτε κολυμπηθρόξυλο. Θέλει πολύ μυαλό να το σκεφτεί κάποιος;

Ποτέ επίσης δε γράφτηκε ΠΟΥΘΕΝΆ σε κανένα έντυπο, αλλά ούτε και στο διαδίκτυο, ότι για  όλες τις υποθέσεις που είχε κατηγορηθεί, είχε βγει ΑΘΩΟΣ! Σε όλες, μα σε όλες!

Αξίζει να σκεφτεί κάποιος, πως όσο καλός και να είναι ο δικηγόρος σου, αν τα στοιχεία που έχουν ποικιλοτρόπως «συλλέξει»οι αρχές είναι ενοχοποιητικά, τότε σπάνια βγαίνεις αθώος, συνήθως «ακούς» μία ποινή. Μήπως λοιπόν τα «ενοχοποιητικά στοιχεία» εναντίον του Μαυράκη δεν ήταν ισχυρά ή ακόμα χειρότερα μήπως ήταν «κατασκευασμένα» από μάρτυρες που εξυπηρετούσαν συμφέροντα και δεν είχαν την απαραίτητη «υπόσταση» για να μπορέσουν να φέρουν το επιθυμητό σε κάποιους αποτέλεσμα στο δικαστήριο;

Έτσι, απλά κάνω μία δεύτερη σκέψη, γιατί μετά από τόσα χρόνια και τόσα δικαστήρια που ΔΕΝ έπρεπε να έχει αντιμετωπίσει ο Γεράσιμος, δικαιούμαι και εγώ να έχω αυτή την απορία!

Μία ακόμα μεγάλη αλήθεια είναι πως η μηχανή που οδηγούσε ο Γεράσιμος εκείνο το μοιραίο βράδυ ΔΕΝ ήταν δική του ! Την είχε δανειστεί γιατί ήθελε να δοκιμάσει την «οδική συμπεριφορά» της, και να πάρει κι εκείνος μία ίδια, εάν δεν τον ενοχλούσαν οι κραδασμοί της, λόγω μεγάλου προβλήματος που είχε στη μέση του.

Πόσο παράξενο φαίνεται να έχει κάποιος σαν το Μάκη πρόβλημα στη μέση και να δοκιμάζει μία μηχανή που δε θα επιβάρυνε το πρόβλημά του!

Τη νύχτα στις 19/7/2007 έφυγε από το σπίτι μας στη 1:30π.μ. και πήγαινε σε «επαγγελματικό ραντεβού» που είχε στις 2:00π.μ. στο μαγαζί του (νυχτερινό με φαγητό και μουσική) με πασίγνωστο επιχειρηματία των Αθηνών. Καμία σχέση με προστασίες και νύχτα. Ήταν απλά ραντεβού που αφορούσε δουλειά και μόνο δουλειά. Επίσης το γνώριζαν λίγοι. Όπως λίγοι γνώριζαν την ακριβή ώρα του ραντεβού και τη διαδρομή που πιθανόν θα ακολουθούσε.

Συνεπώς όποιος ήθελε να έχει ξεδυαλύνει τη δολοφονία θα το είχε κάνει! Εύκολα!

Λίγοι επίσης γνώριζαν πως ο Γεράσιμος Μαυράκης ήταν εξαιρετικός αθλητής της κωπηλασίας και μέχρι την τελευταία του στιγμή έπαιρνε μέρος σε αγώνες μαζί με το «δίκουπό» του και καρδιακό του φίλο από παιδί τον άλλο Γεράσιμο, το Γεράσιμο Νεόφυτο.

Μαζί αγωνιζόντουσαν από παιδιά στην ίδια βάρκα με τον ίδιο παλμό, και είχαν φέρει στον Ολυμπιακό πολλά μετάλλια. Ο Γεράσιμος Νεόφυτος ήταν και ο κουμπάρος μας στο θρησκευτικό γάμο που έγινε το στις 16 Σεπτεμβρίου του 2005 στον Πόρο της Κεφαλλονιάς, συγκεκριμένα στο μικρό εκκλησάκι του Άη Γιώργη.










Ήταν αθλητής της κωπηλασίας από πολύ μικρός. Αγαπούσε το άθλημά του, και μέχρι την τελευταία ημέρα που έζησε, προπονήθηκε στο εργόμετρο που είχαμε στο σπίτι μας μαζί με το γιο μας, το Χρηστάκο που καθημερινά του έδειχνε την τεχνική του.

Στις 19/10/2007 ο Μάκης πήρε αγκαλιά το μικρό Χρήστο, και έκαναν προπόνηση μαζί για ακόμα μία φορά. Ευτυχώς εγώ είχα τη διάθεση και τους βιντεοσκόπησα… Εκείνη την τελευταία ημέρα…

Το εργόμετρο του υπάρχει ακόμα στο δωμάτιο του γιου του, και πότε – πότε ο μικρός μας ήρωας το σκαλίζει και θυμάται ότι του έμαθε ο πατέρας του.


Ο Μάκης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 7/10/1968, πήγε σχολείο στον Πειραιά και μιλούσε Αγγλικά, Γαλλικά απταίστως και  τελευταία μάθαινε και Γερμανικά. Είχε υπηρετήσει στα ΟΥΚ, ήταν βατραχάνθρωπος και ασφαλώς άριστος κολυμβητής, ταλέντο που το έχει και ο Χρήστος μου.


Αγαπούσε τους φίλους του, είχε πηγαίο χιούμορ, ήταν η ψυχή της παρέας και ήξερε πως να φερθεί ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Ήταν πιστός φίλος, έβαζε το «στήθος» του μπροστά για όσους είχαν κερδίσει την καρδιά του. Ήταν πλούσιος ο Μάκης, και δεν εννοώ πως είχε πολλά χρήματα, εννοώ πως η παλικαριά του, η λεβεντιά του, η περηφάνια του και το μπεσαλίκι του ήταν ανεκτίμητα και δυσεύρετα.

Είχε και μερικά άσχημα για κάποιους, δε μιλούσε εκεί που άλλοι «λαλούσαν» για να διαφυλάξουν τα πισινά τους. Είπαμε ήταν αρσενικό και μάλιστα σπάνιο. Και ότι και να λέει ο κόσμος, εγώ είμαι πολύ περήφανη που με έκανε μητέρα αυτός ο λεβέντης, και όχι η τσέπη κάποιου φραγγάτου χωρίς αυτοσεβασμό.

Ξέρω πως το παιδί μου θα επιβιώσει γιατί έχει ισχυρό DNA ! και το παιδί μου ξέρει επίσης πως  ο «ΜΠΑΜΠΑΚΑΣ» του όπως τον αποκαλούσε, ποτέ δε θα τον εγκατέλειπε και πως το έκανε μόνο όταν νικήθηκε πισώπλατα…

 

Νένα Χρονοπούλου