Την καρδιά του άνοιξε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Θέμης Γεωργαντάς και μεταξύ άλλων μίλησε για τον πατέρα του που δεν είναι πια στη ζωή, επισημαίνοντας ότι ποτέ κανείς δεν το ξεπερνά, αλλά συμφιλιώνεσαι με την απώλεια και νιώθει ότι είναι κάπου ψηλά και τον προσέχει!
– Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκλαψες;
Χθες…
– Γιατί;
Πέρσι έχασα τον μπαμπά μου και σαν χθες είχε τα γενέθλιά του… Τον σκεφτόμουν πολύ…
– Έχεις ξεπεράσει την απώλειά του;
«Όχι, αυτού του είδους οι απώλειες δεν ξεπερνιούνται ποτέ. Απλά συμφιλιώνεσαι με την απώλεια και σκέφτεσαι μόνο τα όμορφα πράγματα. Εγώ νιώθω ότι είναι κάπου ψηλά, με φυλάει και με προστατεύει. Αναγκάζεσαι να συμφιλιωθείς μ’ αυτό. Εγώ έχασα τον πατέρα μου σε μία νορμάλ ηλικία θανάτου. Σκέψου μία ανάποδη περίπτωση: η μάνα να χάνει το παιδί της. Εκεί τι λες; Δεν ξέρω πως διαχειρίζεται αυτό το πράγμα. Δεν θέλω να το παίζω κλαψιάρης! Αλλά ό,τι ακούμε για το θάνατο, νομίζω δεν ισχύει. Βλέπεις τους γονείς σου να μεγαλώνουν, να φτάνουν σε μία ηλικία, να σκέφτεσαι το τέλος τους, κι όμως τη στιγμή του θανάτου είναι σαν να σε χτυπάει κεραυνός. Δεν είμαστε ποτέ έτοιμοι για την απώλεια.» τόνισε στο DOWN TOWN Κύπρου.
– Τι έχεις κρατήσει από τον μπαμπά σου;
«Μόνο τις όμορφες αναμνήσεις. Δεν είχα κι άσχημες όμως… Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, καλοσυνάτος, ευγενικός, με ηθικές αρχές. Ήταν περήφανος για όλους μας.»
