«Ήμουν ένα πολύ κλειστό παιδί που δεν είχε ιδέα ότι θα γίνει ηθοποιός κάποια στιγμή. Τυχαία συνέβη… Στους γονείς μου ήταν αρκετά δύσκολο να καταλάβουν πώς θα ζήσει κάποιος από την ηθοποιία. Οι ηθοποιοί πεθαίνουν στην ψάθα, αυτό λέγανε τότε. Δεν ήθελε ισχυρή ρήξη με τους γονείς μου, αλλά αποφασιστικότητα να κάνω αυτό που θέλω εγώ. Και πείνασα πάρα πολύ, αλλά δεν με ένοιαξε ποτέ», ανέφερε.

Μάλιστα, περιέγραψε τις συνθήκες διαβίωσής του στην αρχή της καριέρας του, όταν συμμετείχε στην Πειραματική Σκηνή και δεν λάμβανε καν αμοιβή για τη δουλειά του.

«Όταν ξεκινήσαμε με την Πειραματική Σκηνή, δεν πληρωνόμουν. Ζούσα με ψωμοτύρι. Δεν με ένοιαζε. Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα έτρωγα ένα καλαμάκι το μεσημέρι και ένα το βράδυ. Δεν με ένοιαξε ποτέ. Δεν τα βρήκα και ποτέ στρωμένα στη ζωή μου», εξομολογήθηκε.

Τα δάνεια και οι οικονομικές θυσίες για το θέατρο

Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε στην πορεία του, αποκαλύπτοντας πως χρειάστηκε να πάρει δάνεια προκειμένου να καλύψει τις υποχρεώσεις των θεατρικών του παραγωγών και να εξασφαλίσει ότι όλοι οι συνεργάτες του θα πληρωθούν.

Όπως εξήγησε, το προσωπικό του όραμα για το θέατρο δεν μπορούσε να λειτουργήσει εις βάρος των ανθρώπων που τον εμπιστεύονταν και συνεργάζονταν μαζί του.

«Το θέατρο μου έδωσε και μου πήρε χρήματα… Πήρα δάνεια γιατί έπρεπε να πληρωθούν όλοι. Άλλο το δικό μου όραμα και άλλο οι άνθρωποι που έρχονται να είναι κοντά μου… Ακόμη δεν έχουν ξεχρεωθεί», αποκάλυψε.

Η παράσταση ενώ βίωνε την απώλεια της μητέρας του

Σε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό σημείο της συνέντευξης, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης αναφέρθηκε και σε μια δύσκολη προσωπική στιγμή, όταν χρειάστηκε να ανέβει στη σκηνή λίγο μετά τον θάνατο της μητέρας του.

Όπως περιέγραψε, παρά το πένθος του, έπρεπε να ανταποκριθεί στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις και να παίξει κανονικά την παράσταση.

«Όταν έφυγε από τη ζωή η μητέρα μου, εγώ έπρεπε να παίξω, και το έκανα. Και όταν τελείωσε η παράσταση είπα “ευτυχώς”», εξομολογήθηκε.

Κλείνοντας, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης υπογράμμισε πόσο καθοριστικό είναι το θέατρο στη ζωή του, τονίζοντας πως αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από ένα επάγγελμα.

«Αν μου πάρει κάποιος το θέατρο, θα πέσω να πεθάνω. Για μένα είναι το δεύτερό μου σπίτι», δήλωσε.

 

 

 

 

 

Πηγή: www.zougla.gr