Η νέα σχολική χρονιά μόλις ξεκίνησε και η αγωνία τόσο των γονιών όσο και των παιδιών είναι έκδηλη. Οι λόγοι βέβαια που ο καθένας έχει άγχος, είναι διαφορετικοί.
Ο φιλικός περίγυρος του παιδιού και του εφήβου
Οι νέοι φίλοι που το παιδί θα δημιουργήσει στο σχολείο αποτελούν για τους γονείς έγνοια. Πώς θα το αποτρέψουν από το να «μπλέξει με λάθος άτομα;». Και τι σημαίνει, όμως, λάθος άτομα;
Αναμφισβήτητα οι γονείς οφείλουν να είναι κοντά στα παιδιά τους, για να κατανοήσουν τις ανησυχίες τους και να δώσουν απαντήσεις σε όσα τα απασχολούν.
Το δύσκολο για πολλούς γονείς, όμως, είναι συχνά το να προσεγγίσουν το παιδί, να κατανοήσουν τι το απασχολεί και να το στηρίξουν. Για να διευκολυνθεί η σωστή επικοινωνία με το παιδί, οι γονείς θα πρέπει να αναφέρουν κάποια ζητήματα ανοιχτά και να μη μιλούν με υπαινιγμούς. Οι γονείς επίσης είναι αυτοί, που θα πρέπει να συζητούν ήδη από πολύ μικρή ηλικία με τα παιδιά, για να διασαφηνίσουν τι είναι σημαντικό στη φιλία. Δηλαδή, τι φίλους προτιμά το παιδί, με ποια χαρακτηριστικά και τι κερδίζει από αυτούς.
Ο φιλικός περίγυρος του παιδιού και ειδικά του εφήβου είναι ο κόσμος του. Είναι εκεί όπου νιώθει να βρίσκει παρηγοριά, κατανόηση, εκεί βρίσκει κοινά ενδιαφέροντα και απόψεις και γι’αυτό ο γονιός χρειάζεται να δείχνει σεβασμό προς τις σκέψεις και τις επιθυμίες του παιδιού.
Τι γίνεται, όμως, όταν το παιδί συναναστρέφεται με άτομα που δυσαρεστούν τους γονείς; Τότε χρειάζεται να διερευνηθούν τα κίνητρα και η αιτία που ωθούν το παιδί να σχετίζεται μαζί τους, αλλά και το κατά πόσο η παρέα αυτή αποδεδειγμένα λειτουργεί ως αρνητικό πρότυπο για το παιδί.
Αυτό που δεν πρέπει να γίνεται, είναι να βιάζονται οι γονείς να βγάζουν συμπεράσματα για κάθε φίλο του παιδιού τους. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά με υποστηρικτικούς και διαθέσιμους γονείς, τείνουν τα ίδια να αναγνωρίζουν τι μπορεί να τους βλάψει και δύνανται να αποφεύγουν άτομα που θα τα έβαζαν σε κίνδυνο, καταλήγει η ψυχολόγος.
Ο ρόλος των γονιών
Όταν ένα παιδί παρασύρεται από παρέες που μπλέκονται σε φασαρίες είναι δικαιολογημένο για τον γονιό να ανησυχεί. Αυτό που θα πρέπει να γίνει είναι μια ψύχραιμη και ανοιχτή στάση για διάλογο, μα πάνω από όλα η διάθεση κατανόησης του ίδιου του παιδιού και του ψυχοσυναισθηματικού του κόσμου. Αυτό θα κατευνάσει από τη μία τους φόβους και τον πανικό των γονιών ενώ θα τους φέρει πιο κοντά με τα παιδιά. Το να προκαλέσουμε έναν τσακωμό ή να απαγορεύσουμε στο παιδί να σχετίζεται με συγκεκριμένα άτομα επειδή το θέλουμε εμείς, δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να καταλάβει πόσο αρνητική επιρροή μπορεί να του ασκούν τα άτομα αυτά.
Οι γονείς πολλές φορές δυσκολεύονται να μπουν στον κόσμο του παιδιού και ειδικά του εφήβου, ο οποίος συχνά έχει ανάγκη να αναζητήσει μόνος την ταυτότητά του ή ίσως μέσα από μία παρέα που αναδεικνύει κομμάτια του εαυτού του και τον ακούει. Έτσι, πριν πανικοβληθείτε από τα άτομα με τα οποία μπορεί να κάνει παρέα το παιδί, αναρωτηθείτε τι μπορεί αυτά να του προσφέρουν και τι μπορεί να έχει ανάγκη το παιδί.
