Προσπαθούν να εξηγήσουν στο θυμωμένο παιδί. Εκείνη την ώρα που το παιδί σας ουρλιάζει και χτυπιέται, όσα λογικά επιχειρήματα κι αν επιστρατεύσετε, να ξέρετε πώς θα είναι μάταια, αφού το παιδί, κυριολεκτικά, δεν σας ακούει. Μη μιλάτε και κρατήστε τις εξηγήσεις για όταν θα έχει ηρεμήσει.
Δεν είναι συνεπείς στους κανόνες που βάζουν. Πολλές φορές οι γονείς δεν είναι σταθεροί στα όρια και τους κανόνες που βάζουν στο παιδί τους, με αποτέλεσμα όταν εκείνο καταλάβει πως βάζοντας τα κλάματα, αυτοί θα υποχωρήσουν και θα γίνει ότι θέλει, τότε θα χρησιμοποιεί αυτό το κόλπο συνέχεια. Συνεπώς, όταν θέτετε έναν κανόνα, θα πρέπει να είστε σταθεροί, ότι κι αν κάνει το μικρό σας.
Δεν έχουν ενσυναίσθηση. Σίγουρα είναι δύσκολο όταν βλέπετε το μικρό σας να χαλά τον κόσμο με τις φωνές του, να δείξετε συμπόνια ή κατανόηση. Ωστόσο αν του δείξετε ότι καταλαβαίνετε γιατί φέρεται έτσι, ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε, είναι ένα πρώτο βήμα για να το βοηθήσετε να ηρεμήσει.
Δεν διατηρούν την ψυχραιμία τους. Αν την ώρα που το παιδί σας κλαίει και ουρλιάζει, αρχίσετε κι εσείς να του φωνάζετε, τότε σίγουρα δεν βοηθάτε να αποκλιμακωθεί η ένταση. Την ώρα του μεγάλου θυμού, εσείς, ο ενήλικας, θα πρέπει να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας.
Δεν προνοούν για να αποφύγουν τη σύγκρουση. Πολλές φορές τα ξεσπάσματα των παιδιών οφείλονται σε πολύ απλά πράγματα, όπως η πείνα, η κούραση, η υπερένταση κλπ, που μπορούν να προλάβουν οι γονείς. Για παράδειγμα, μη παίρνετε το παιδί μαζί σας στα μαγαζιά όταν είναι άρρωστο ή κακόκεφο, μην το έχετε μαζί σας στην ουρά της τράπεζας χωρίς να έχετε και ένα παιχνιδάκι για να το απασχολήσετε όσο περιμένει και μη απαιτείτε να είναι ήρεμο και να μη γκρινιάζει, όταν πεινά. Να σκέπτεστε πάντα δυο βήματα μπροστά και ίσως έτσι γλυτώσετε από πολλά παιδικά ξεσπάσματα.
