Πολλοί γονείς ακόμη και ασυναίσθητα φορτώνουν τα δικά τους όνειρα στα παιδιά τους. Πόσο λάθος είναι αυτό.
Κάθε άνθρωπος, όταν φτάνει στην ενήλικη ζωή του συμβιβάζεται σε μερικά ζητήματα ενώ σε άλλα, προσπαθεί να ζήσει μία ζωή με όσα λιγότερα απωθημένα. Παρόλα αυτά, τα απωθημένα πάντα υπάρχουν σε διάφορους τομείς.
Οι γονείς κάνουν ένα σημαντικό λάθος. Από την πρώτη κιόλας μέρα του παιδιού, κάνουν όνειρα για το παιδί. Έχουν αποφασίσει το σχολείο που θα πάει, τα ρούχα που θα φοράει, τα μουσικά του ερεθίσματα, ακόμη και την καριέρα του.
Φυσικά το παιδί θα επηρεαστεί από τα ερεθίσματα των γονιών και σίγουρα εφόσον μένετε στο ίδιο σπίτι είτε το θέλετε, είτε όχι θα το επηρεάσετε, είτε στη μουσική, είτε στον κινηματογράφο που προτιμά και άλλα.
Παρόλα αυτά, οι γονείς γίνονται ακόμη πιο παρεμβατικοί σε μερικές περιπτώσεις. Αποφασίζουν τι δουλειά θα κάνουν τα παιδιά, τι είναι το καλύτερο γι’ αυτά.
Μπορεί να θεωρούμε ότι το κάνουμε για το καλό του παιδιού όμως στην πραγματικότητα, το παιδί ξέρει το καλό του κι αν δεν το ξέρει τώρα με βάση την εμπειρία του θα το μάθει αύριο μεθαύριο.
“Το μεγαλύτερο βάρος για ένα παιδί είναι να ζήσει τη ζωή των γονιών του…” Πόση μεγάλη σοφία υπάρχει μέσα σε αυτό το ρητό! Πόσα παιδιά μεγαλώνουν καταπιεσμένα, να ζήσουν τα όνειρα που έκαναν για εκείνα οι γονείς τους! Καταδικασμένα να εκπληρώσουν τις προσδοκίες που τους φόρτωσαν, χωρίς να είναι δικά τους θέλω!
Να σπουδάσουν κάτι που δεν τους ταιριάζει… Να κάνουν πράγματα που δεν τους αρέσουν… Να επιλέξουν συντρόφους που δεν είναι κατάλληλοι για εκείνους… Υποφέρουν αυτά τα παιδιά!
Γιατί δεν τολμούν να διεκδικήσουν τα δικά τους όνειρα. Γιατί από μικρά έμαθαν πως πρέπει να κάνουν περήφανους τους γονείς τους. Πόσο λάθος να νιώθει περήφανος ένας γονιός, μόνο όταν το παιδί του ζει τη ζωή που εκείνος ήθελε.
Οι γονείς πρέπει να νιώθουν περηφάνια, όταν τα παιδιά τους κάνουν τις επιλογές εκείνες που τα κάνουν ευτυχισμένα! Τις επιλογές εκείνες που τα κάνει να βρουν τον εαυτό τους και όχι να τον χάσουν!
