Τα παραμύθια, οι λαϊκοί μύθοι και τα κοινωνικά δεδομένα θέλουν τον άνδρα να γονατίζει και να κάνει πρόταση γάμου στην καλή του. Αλλά η ζωή καμιά φορά μπορεί και να τα φέρει αλλιώς και η γυναίκα να παίρνει τα ηνία. Πειράζει;

Μερικά πράγματα θεωρούνται δεδομένα γιατί…Γιατί αυτό ξέρουμε και αυτό εμπιστευόμαστε. Γιατί έτσι περνάει από γενιά σε γενιά και πάει σόι το βασίλειο. Αυτή η άτιμη η κοινωνία ό,τι θεσπίσει δύσκολα αλλάζει ή αν αλλάξει ξεσηκώνει συζητήσεις επί συζητήσεων και ατέρμονα φιλικά ή μη debates.

Ο ρόλος του άνδρα και της γυναίκας σε μια σχέση είναι από αυτά τα συγυρισμένα πράγματα που τα λαμβάνουμε όλοι έτοιμα και τα αποδεχόμαστε με χαρακτηριστική ευκολία. Το αγόρι θα μας ζητήσει να τα φτιάξουμε, το αγόρι θα μας φιλήσει πρώτο και το αγόρι θα ζητήσει το τηλέφωνο μας. Σε οποιαδήποτε αντίθετη περίπτωση θα μας βγει το όνομα.

Η πρόταση γάμου εντάσσεται επίσης στα καλούπια της κοινωνίας που θέλει τον άνδρα να γονατίζει και προτάσσοντας το ανοιχτό κουτάκι με το μονόπετρο να ζητά όλο γλύκα και όλο μέλι να τον παντρευτεί η αγαπημένη του.

Το θέμα είναι όταν μια φίλη ή γνωστή μας κάνει πρόταση γάμου στον καλό της. Το νέο κυκλοφορεί στις γραμμές σταθερής και κινητής τηλεφωνίας σε χρόνους ρεκόρ με παρόμοια σχόλια να ανταλλάσσονται: «μα καλά, τι της ήρθε», «είδες, τον τύλιξε μια χαρά και αυτός ούτε που το κατάλαβε», «μωρέ μπράβο, αφού το ήθελε καλά έκανε»…

Αν θέλουμε να είμαστε λακωνικοί και μιας κάπως τετραγωνισμένης λογικής οι βασικές κατηγορίες που μπορεί να ενταχθεί η θηλυκού γένους πρόταση γάμου είναι οι παρακάτω:

  • Ισότητα: «οι άνδρες γιατί διεκδικούν αυτό που θέλουν; Μπορώ και θέλω και εγώ να κερδίζω αυτό που επιθυμώ».
  • Πρωτοβουλία: «αφού τον βλέπω…έχουν περάσει 10 χρόνια και αυτός τίποτα. Το έχει ξεχάσει!»
  • Και καλά: «Δεν τα καταλαβαίνω εγώ αυτά. Ξεπερασμένες ιδέες. Εγώ δεν μπαίνω σε καλούπια».
  • Απελπισία: «Κουράστηκα να περιμένω να με παντρευτεί κάποιος. Τόσους έχω αλλάξει. Αυτός καλός μου φαίνεται, αυτόν και θα πάρω – με παπά και με κουμπάρο».

Σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες διαφωνεί καθέτως και οριζοντίως η κατηγορία «ρετρό γυναίκα» η οποία δεν τα καταλαβαίνει όλα αυτά και εν πάση περιπτώσει ούτε τον εγωισμό της θέλει να ρίξει, ούτε το ρομάντζο θέλει να χάσει. Σεβαστό.

Αντιμετωπίζοντας το θέμα με αντικειμενικότητα και χωρίς «πρέπει» και «είθισται» η αλήθεια είναι ότι καμία σημασία δεν έχει ποιος κάνει την πρόταση. Γιατί και η αντίληψη ότι «τον τύλιξε» επειδή αυτή του το πρότεινε είναι κάπως αβάσιμη μιας και αυτός δέχθηκε εκουσίως και ουχί κατόπιν σωματικής βίας. Όπως αντίστοιχα η γυναίκα δεν είναι υποχρεωμένη να απαντά θετικά σε κάθε πρόταση γάμου έτσι και ο άνδρας αν δεν θέλει μπορεί να αρνηθεί και από εκεί παν κι άλλοι.

Ο έρωτας, η αγάπη και ο ενθουσιασμός πολλές φορές οδηγούν σε έναν αυθορμητισμό που μπορεί να καταλήξει σε κάτι όμορφο και ιδιαίτερο που θα χανόταν αν υπερίσχυε το κοινωνικά αποδεχτό και αναμενόμενο. Ας έχουμε οδηγό τα συναισθήματα και το ένστικτο μας παρά το τι θα πει η κοινωνία γιατί τελικά σημασία έχει να μοιραστούμε τη ζωή μας με αυτόν που επιθυμούμε και όχι να μην μας κουτσομπολεύσει η παρέα.

Αν το νιώσετε, κάντε το. Αν όχι, υπομονή και θα έρθει.