Η περίοδος των γιορτών μπορεί να είναι αρκετά δύσκολη για ανθρώπους που έχασαν κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο και πολύ συχνά δε γνωρίζουμε τον τρόπο που πρέπει να σταθούμε σε αυτά τα άτομα.

Ένας από τους κυριότερους λόγους είναι επειδή το πένθος μάς προκαλεί αμηχανία. Είναι δύσκολο να βλέπεις κάποιον που αγαπάς να πονά ξέροντας ότι δεν μπορείς να κάνεις και πολλά γι᾽ αυτό. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορείς να βοηθήσεις.

Το σημαντικότερο πράγμα που καλείσαι να αντιληφθείς, είναι ότι δεν μπορείς να διώξεις τον πόνο του άλλου. Όμως, μπορείς να είσαι μαζί του και να το του το εκφράσεις λέγοντας για παράδειγμα: Με στενοχωρεί που πονάς σ᾽ αυτές τις γιορτές. Σκέφτομαι εσένα και το αγαπημένο σου πρόσωπο και τις στιγμές που έχουμε ζήσει όλοι μαζί. Είναι μια έκφραση-δώρο που αντανακλά το παρόν και αναγνωρίζει τη συναισθηματική κατάσταση του άλλου.

Τα πρόσωπα που καλούνται να στηρίξουν συχνά κάνουν το λάθος να μην αναφέρουν το όνομα του ατόμου που έφυγε, νομίζοντας ότι έτσι θα αναστατώσουν τον φίλο τους που πενθεί. Τίποτα όμως, δεν μπορεί να είναι μακριά από την αλήθεια.

Κάνοντας αναφορά στον εκλιπόντα δίνεται η δυνατότητα στο άτομο που πενθεί να αναγνωρίσει ή να εκφράσει κάποια από τα συναισθήματά του και να μνημονεύσει χαρούμενες στιγμές. Απλά μιλώντας για το πρόσωπο που έφυγε, κρατάμε τη μνήμη ζωντανή και μπορούμε να ανασύρουμε χαρούμενες ή αστείες στιγμές.

Αν το άτομο που πενθεί νιώθει ότι δεν επιτρέπεται να μνημονεύσει το αγαπημένο του πρόσωπο, αυτό μπορεί να είναι ακόμα πιο επώδυνο. Η καρδιά μας θέλει να νιώσει ότι κάποιος που ήταν τόσο σημαντικός για εμάς, δεν είναι εδώ τώρα. Το να μην μπορείς να το κάνεις αυτό, δημιουργεί ακόμα περισσότερη πίεση. Το γεγονός ότι αυτό μπορεί να φέρει δάκρυα, δε χρειάζεται να είναι κάτι κακό. Είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση στην απώλεια κάποιου που αγαπούσαμε.

Ένα άλλο κοινό λάθος των ανθρώπων που καλούνται να στηρίξουν είναι ότι υποθέτουν πως αισθάνεται το πρόσωπο που πενθεί. Για παράδειγμα, αν τηλεφωνήσεις σ᾽ έναν φίλο που πενθεί κι αυτός δεν σε πάρει πίσω, ξαναπροσπάθησε. Μην υποθέτεις ότι ο φίλος σου δε θέλει να μιλήσει. Κάποιες μέρες θα νιώθει υπερφορτισμένος και κάποιες μέρες θα νιώθει καλύτερα. Οι άνθρωποι που στηρίζουν, θα πρέπει να δίνουν πολλές ευκαιρίες στο πρόσωπο που πενθεί για να αλληλεπιδράσουν.

Οι άνθρωποι που στηρίζουν καλούνται επίσης, να είναι συγκεκριμένοι όταν προσφέρουν τη βοήθειά τους. Αντί να ρωτήσεις Τι να κάνω;, πρόσφερε βοήθεια σε συγκεκριμένα πράγματα. Μερικές φορές χρειάζεται να πεις Μπορώ να βοηθήσω με την ετοιμασία του τραπεζιού, με το μαγείρεμα ή να κρατήσω τα παιδιά; ή Χρειάζεσαι ένα διάλειμμα;. Κάνε το συγκεκριμένο. Δεν είναι για σένα, είναι γι᾽ αυτούς. Έτσι λοιπόν, πλησίασε και μάθε πραγματικά τι χρειάζονται.

Τέλος, πρέπει να έχεις υπομονή. Οι άνθρωποι που στηρίζουν θα πρέπει να θυμούνται ότι το πένθος μπορεί να διαρκέσει χρόνια και ότι αυτό που φαίνεται εξωτερικά, μπορεί να μην ταιριάζει με το πως αισθάνεται. Επίσης, καλούνται να έχουν στο μυαλό τους ότι το πένθος έχει τα πάνω του και τα κάτω του. Είναι σημαντικό να θυμίζουμε στους ανθρώπους που πενθούν, ότι γνωρίζουμε ποιοι πραγματικά είναι όπως κι αν φαίνονται κι ότι είναι σημαντικό που τους έχουμε στη ζωή μας.