Για πολλές δεκαετίες  τα μεταλλικά σφραγίσματα ήταν ο μονόδρομος για την αποκατάσταση βλαβών στα δόντια, μια λύση οικονομική, γρήγορη και ανθεκτική. Ωστόσο τα μεταλλικά σφραγίσματα  έχουν κατηγορηθεί  ότι είναι τοξικά. Το οδοντιατρικό αυτό αμάλγαμα αποτελείται από άργυρο, ψευδάργυρο, χαλκό, και υδράργυρο σε μικρότερη ποσότητα. Αυτή ακριβώς η παρουσία του υδραργύρου έχει γίνει η κύρια αιτία να θεωρηθούν τα μεταλλικά σφραγίσματα τοξικά και επικίνδυνα.

Μέχρι στιγμής βέβαια  τα ερευνητικά δεδομένα δεν αποδεικνύουν επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων  ώστε να υπάρξουν αποφάσεις απαγόρευσης των μεταλλικών σφραγισμάτων, ενώ η όποια προσπάθεια σύνδεσης τους με διάφορες εκφυλιστικές καταστάσεις, κυρίως του κεντρικού νευρικού συστήματος (Alzheimer, Parkinson), είναι αστήρικτη.

Βέβαια, τονίζουν οι ειδικοί, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο υδράργυρος (που περιέχεται στο αμάλγαμα) είναι ένα επικίνδυνο στοιχείο για την υγεία, όταν η έκθεση σ’ αυτόν υπερβαίνει την επιτρεπόμενη ημερήσια ποσότητα, που έχει καθοριστεί στα 20-40 μg (μικρογραμμάρια). Η Νορβηγία, η Δανία και η Σουηδία έχουν ήδη απαγορέψει τη χρήση αμαλγάματος.

Ασθενείς με εκτεταμένα μεταλλικά σφραγίσματα έχουν αναφέρει σιελόρροια με έντονη μεταλλική-ηλεκτρική γεύση, δύσοσμη αναπνοή, ενώ στο 1% του πληθυσμού συσχετίζονται με πονοκεφάλους.

Επίσης, είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι εμφράξεις αμαλγάματος μπορεί να εμποδίσουν την δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ή να επιβραδύνουν την εξέλιξη της θεραπείας.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε την αντιαισθητική γκρίζα μεταλλική χροιά, που προσδίδουν στα δόντια και που με το πέρασμα των ετών γίνεται όλο και πιο έντονη, είναι απόλυτα φυσιολογικό να αναρωτηθείτε γιατί να τα έχετε ακόμα στο στόμα σας!

Η επιστήμη της οδοντιατρικής  έχει εξελιχθεί  και μας προσφέρει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί ρητίνη αντί για αμάλγαμα, όταν ο οδοντίατρος αφαιρεί χαλασμένο οδοντικό ιστό και αντικαθιστά το κομμάτι του δοντιού που λείπει.

 Οι σύνθετες ρητίνες με τις οποίες γίνονται τα λευκά σφραγίσματα έχουν πλέον τελειοποιηθεί, είναι πολύ ανθεκτικές και συνδέονται χημικά με το δόντι προσδίδοντάς του αντοχή.

Εάν επιθυμείτε να προχωρήστε σε αντικατάσταση  των μεταλλικών σφραγισμάτων  με σύνθετες ρητίνες πρέπει να το συζητήσετε με τον οδοντίατρο σας και να γνωρίζετε τα εξής:

Η  αφαίρεση των αμαλγαμάτων πρέπει να γίνεται με προσοχή για να μειωθεί στο ελάχιστο η απορρόφηση υδρατμών υδραργύρου(απομόνωση περιοχής, ισχυρή ειδική περιμετρική αναρρόφηση, μελέτη-μεθοδολογία τροχισμού για αφαίρεση μεγάλων τεμαχίων, συχνές εκπλύσεις)

Τέλος, τα λευκά σφραγίσματα ιδιαίτερα στις οπίσθιες περιοχές πρέπει να γίνονται ακολουθώντας πιστά το πρωτόκολλο, γιατί είναι υλικά πολύ ευαίσθητα στις συνθήκες χρήσης τους. Άρα είναι απαραίτητος ο συνδυασμός τεχνογνωσίας και οδοντιατρικής τεχνολογίας από τον ειδικευμένο οδοντίατρο για να έχετε ένα άρτιο αποτέλεσμα.